บทที่ 33 หากเขามีพรวิเศษเขาจะหยุดเวลาไว้เพียงแค่นี้

‘ดุจังก็คนมองไม่เห็นนี่...’  อารยาได้แต่บ่นในใจ แค่เขาลงทุนมาช่วยชีวิตเธอก็เป็นพระคุณแล้ว...ใครจะกล้าไปใช้อะไรเล่า

“เลิกพูดจาแบ่งชนชั้นเสียที” เขาเอ่ยอย่างหงุดหงิดและยิ่งหงุดหงิดเมื่อหญิงสาวใช้มือควานหาผ้าห่มเหมือนจะดึงมันมาคลุมท่อนล่างของตนเอง

“ทำไมละเพคะ” เธอเอียงหน้าถามอย่างสงสัยแต่แล้วก็รีบปิดปา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ