บทที่ 41 เงียบหายไปเลย

“แค่โทรกลับบ้านไม่มีใครว่าอะไรหรอกครับคุณอารยา”   หมอยามาทหัวเราะร่าแล้วขยับแว่นสายตาของตัวเอง 

“ฉันเกรงใจนะคะ โทรทางไกลข้ามทวีปด้วย”  ‘แล้วเธอก็ไม่มีโทรศัพท์มือถือด้วย’ อยู่ที่นี่เธอทำงานในวังกินนอนในวัง ไม่รู้จะมีโทรศัพท์มือถือไว้ทำไม

“คุณอารยาใช่โทรศัพท์ในห้องผมได้เลยครับ เครื่องนี้โทรทางไกลได้” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ