บทที่ 43 หายไปไหนมา

ใบหน้าขาวเนียนแดงระเรื่อ พยายามจะแกะข้อมือตัวเองออกแต่ชายหนุ่มกลับบีบข้อมือเธอแน่นขึ้นและดึงให้เดินตามเข้ามาที่ซอกตึกไม่ไกลนัก เรี่ยวแรงที่มหาศาลของเขากระชากคนตัวเล็กตรึงกับกำแพงและกักขังไว้ในวงแขน ใบหน้าคมเข้มที่เปื้อนเคราบางๆ ก้มลงมาใกล้จนรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนระอุ และยังไม่ทันที่หญิงสาวจะตั้งสติ...