บทที่ 44 ฉันรับผิดชอบเอง

‘จากบอร์ดีการ์ดกลายเป็นไกด์แถมเป็นตากล้องจำเป็นแล้วเหรอเนี่ยแล้ว’

กีวอนบ่นกับตัวเองแต่ก็รู้สึกสนุกกับการถ่ายรูปแม่สาวยิ้มกว้างคนนั้น แต่ในขณะที่เขามองภาพผ่านเลนส์ก็เห็นร่างบอบบางของอารยาทรุดลงกับพื้นแม้ว่าเพื่อนจะพยายามพยุงไว้ก็ตาม

“ยา! เป็นอะไรยา! ใครก็ได้ช่วยด้วย” เปรมวดีตกใจจนเผลอพูดภาษาไทยออกมา ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ