บทที่ 71 กระสับกระส่าย

“สองร้อยยี่สิบเหรียญทอง”

“สองร้อยแปดสิบ”

“สามร้อย”

“สามร้อยห้าสิบ”

“สี่ร้อย”

“สี่ร้อยห้าสิบ” 

‘บ้า! บ้าไปแล้ว นี่มันเรื่องบ้าที่สุด จัสมินได้แต่ตะโกนบอกตัวเอง พยายามตั้งสติไม่สนใจกับเสียงตะโกนแข่งกันเพื่อซื้อตัวเธอ หญิงสาวลืมตาขึ้นกวาดสายตามองไปรอบๆ ในกระโจมมีตะเกียงหลายดวง เจ้าโจรที่คุมตัวเธอยืนอยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ