บทที่ 100 เหมือนเกินไปแล้ว

 แต่ที่ทำให้คนในลานตะลึงคือซ่งจื่อห่าว   เขาใส่ชุดสีม่วงอ่อนเรียบง่าย  ผมถูกเกล้าไว้ตรงกลาง  สวมกว้านหยกสีขาวที่เซียวอวี้หรานครอบให้  ปักด้วยปิ่นนกเฟิ่งหวง  ดูราวกับคุณชายน้อยจากจวนขุนนาง  ซ่งจื่อหรูน้ำตาซึมนึกถึงตอนที่อวิ่นห่าวแสดงงานโรงเรียนเขาก็สวมชุดแบบนี้  ใบหน้านั้นเหมือนกับถึงสิบส่วน  จ้าวเฟย...