บทที่ 106 ข้าไม่ใช่ผักกาดนะ

จบคำจิงอี้  ซ่งจื่อหรูก็ถูกจ้าวเฟยหรงโอบเอวอุ้มหายไปทางเขาเทียนซาน  จิงอี้ยืนงงจนพี่ชายต้องดุเขา  ไอ้เด็กบ้านี่บางอย่างไม่ต้องเอ่ยก็ได้ไหม

ทางด้านจ้าวเฟยหรงเมื่อมาถึงริมลำธารก็วางซ่งจื่อหรูลง   ริมลำธารเลยจากบ้านนางไปหนึ่งลี้  ซ่งจื่อหรูปล่อยมือที่เหนี่ยวคอเขาไว้  นั่งลงบนพื้นหญ้าก่อนจะเอ่ยถาม

"พี่ห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ