บทที่ 122 นั่นเป็นสิ่งที่นางเลือกเอง

 หลี่ม่านอวี้ที่ตอนนี้อายุสิบห้าแล้วกำลังถือกะละมังไม้เตรียมไปซักผ้าที่ริมแม่น้ำ   จิงเสวียนกำลังจะเดินไปหาแต่ถูกเสียงกระแอมสกัดไว้

"ท่านลุงจงข้าแค่อยากคุยกับนางแป๊บเดียวเอง"

จิงเสวียนคอตก

"คุณชายใหญ่  นายท่านสั่งไว้ห้ามท่านทำรุ่มร่ามไม่ให้เกียรติคุณหนูม่านอวี้อีก  มิเช่นนั้นให้ข้าน้อยจับท่านมัดแล้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ