บทที่ 163 ให้อภัยพวกเขาเถอะนะ

ซ่งจื่อห่าวกำลังเขียนอักษรอยู่บนบ้าน   เขามองลงมาเห็นเด็กๆเล่นกันเสียงดังเจี้ยวจ้าวและเหล่าป้าๆกำลังพูดคุยถึงบุรุษตนเองบ้าง  บุตรหลานตนเองบ้าง    แต่เขาก็มิได้รำคาญแต่อย่างใด   เงยหน้ามองแล้วยิ้มหนึ่งทีก่อนจะก้มลงเขียนต่อ    ขาสั้นๆคู่หนึ่งกำลังปีนบันไดขึ้นมา สาวใช้คอยระวังแต่นางดื้อไม่ยอมให้ใครจับ ...