บทที่ 170 ซูฉีข้าจะสู่ขอเจ้ากับฮูหยินเซี่ย

ยามอวิ๋นจางซูฉีรู้สึกตัว  นางรู้สึกว่าหน้าซุกอยู่กับอะไรแข็งๆ  กลิ่นดอกโม่ลีฮวามาจากไหนกัน  ทบทวนความจำนางร้องไห้จนหลับไปมีเกาหยวนคอยปลอบ   เดี๋ยวนะ!   เกาหยวนปลอบนางกลิ่นโม่ลี่ฮวา  นั่นมันคือกลิ่นกายเขานี่นางจำได้         ไม่มั้ง ก่อนจะค่อยๆลืมตา   

ทันทีที่ลืมตาก็เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่คุ้นเคย  จางซ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ