บทที่ 176 พี่กลับไปได้แล้ว

ซ่งจื่อหรูร้องไห้อยู่ที่หน้าหลุมศพซ่งอวิ๋นห่าวไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด  อยู่ๆบ่าสองข้างก็มีมือมาจับ  ซ่งจื่อหรูปาดน้ำตามองคนที่มาเยือนก็เห็นเป็นเด็กน้อยอายุแปดขวบสองคน  

"อวิ๋นเย่วหรือ  หนูยังอยู่ไม่ได้ไปไหนหรอกหรือ  แล้วอวิ๋นห่าวทำไมนายถึงก็เหลือตัวแค่นี้มิใช่ว่านายจากไปตอนอายุเก้าสิบหรอกหรือ"

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ