บทที่ 20 พี่อาไช่จะไม่ตายหรอก

ซ่งจื่อหรูร้องเรียกเด็กชายร่างกายผอมจนหนังหุ้มกระดูกบนเตียงหลี่อาไช่ค่อยๆลืมตา  ทักทายซ่งจื่อหรูเสียงที่ออกมาเบาเหมือนยุง  ซ่งจื่อหรูน้ำตาไหลทุกคนที่เคยดีต่อบิดามารดาของร่างเดิมที่นางมาอาศัยนางๆจะตอบแทนพวกเขา  เหตุผลที่นางมาอยู่ที่นี่นอกจากน้องทั้งสองคนยังมีคนเหล่านี้ด้วย  นางค่อยๆป้อนโจ๊กให้หลี่อาไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ