บทที่ 48 สุดท้ายใครกันเล่าที่เป็นคนผิด

หลี่ม่านอวี้ต้มน้ำเสร็จแล้วก็ยกไปผสมในถังไม้  ก่อนจะเข้าไปเรียกเด็กทั้งสาม    แต่พวกเขาวิ่งแซงกันออกมาแล้ว  หัวฟูเหมือนกับใยข้าวโพดน้ำลายตรงมุมปากยังเป็นคราบ    มีเพียงซ่งจื่อห่าวที่ก้าวเดินเรียบร้อย  ราวกับบัณฑิตตัวน้อยๆ  เสียงเจื้อยแจ้วของซ่งจื่อเย่วกับหลี่ถิงถิงเอ่ยพร้อมกัน

"อรุณสวัสดิ์พี่สาม ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ