บทที่ 3 ลุง 3

        และนี่คืออีกหนึ่งตัวอย่างของ คนเฮงซวย...ซึ่งทำให้เธอไม่อยากไปเข้ากิจกรรมใดๆ เรียกได้ว่าเลี่ยงหลบมาตลอดนั่นแหละ รวมถึงก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้อยู่ในหอพักในฯ ด้วยอย่างที่รู้ๆ กันว่าเจ้าที่แรง รุ่นพี่มักคอยจับผิดรุ่นน้อง เขมชาดาอยากตั้งเป้าหมายแค่เรียนให้ดี กระนั้น หากไม่วายที่จะต้องมาเผชิญปัญหาที่แสนห่วยแตก มันเริ่มตั้งแต่เธอทำเพจช่วยเหลือเด็กๆ ที่ต้องการห้องสมุด และสนามเด็กเล่น หรือห้องน้ำ เธอเป็นสมาชิกในชมรมบ้านพี่เฮือนน้อง ดังนั้นหากเธอจะไม่ร่วมออกค่ายอาสา คงเป็นตราบาปไปจนจบการศึกษา และถูกเพื่อน รุ่นพี่ ทั้งอาจารย์มองด้วยสายตาตำหนิ

แน่นอนเขมชาดาคือแกะดำในชั้นปีหนึ่ง หลายหนถูกเพื่อนๆ บูลลี่ โดยเฉพาะกลุ่มของอิงดาว ดารัณ ทั้งสองเรียนคณะวิศวกรรม เช่นเดียวกับเธอ และยังอยู่ในชมรมค่ายอาสาด้วย

วกกลับมาใน เหตุการณ์ในร้านอาหารแนวไทยอิสานอินเตอร์ พอเธอขอตัวมาห้องน้ำ รุ่นพี่คนนั้นก็ตามมาตอแย เขาฉุดเธอไปคุยบริเวณที่จอดรถ แน่นอนมันโคตรไม่ได้เรื่องอะไรเลย ฝ่ายเขาหน้าหม้อ หูดำ เป้ากางเกงตั้งโด่ชี้หน้าเขมชาดา และนั่นทำให้เธอหน้าอกผลักอีกฝ่ายออกไปให้ไกล และอยากวิ่งสับตีนแตก หาทางหลบหน้ารุ่นพี่คนดังกล่าว

หมอนั่นอยู่ปีสอง ไม่ใช่พี่รหัสเธอ และจำได้ว่าชอบตื้อสาวๆ หลายคนทั้งมีพฤติกรรมน่าสงสัย เธอเคยเห็นเขาควงอิงดาวไปไหนมาไหนด้วยกัน ที่ผ่านมาชัยชนะอยากทำตัวเนียนๆ ทำหน้าที่พี่รหัสของเขมชาดา เมื่อถูกเธอปฏิเสธ เขาจึงพูดง่ายๆ ว่า มาเป็นแฟนกันเถอ

เมื่อเขมชาดาไม่สนใจเขา ทั้งยังปากแจ๋วใส่หลายหน จากรักชอบ สนใจ ชัยชนะก็เริ่มหมายหัวเธอ ใช้วิธีต่างๆ นานาเพื่อให้ได้เข้าใกล้ ทว่ามือ เท้าของเธอยังดี จึงตอบเขารุนแรงเสมอ ด้วยเหตุนี้ เขมชาดาจึงมีศัตรูเพียบ

“ยังไงน้องปีหนึ่งก็ต้องมีใครสักคนคอยแนะนำและปกป้องรูไหม น้องเขียนแบบ” ชัยชนะเรียกเธอราวกับสนิทสนม

“พี่วิน...”

ชื่อจริงชัยชนะ ชื่อเล่นยังวินอีก เฮ้อ พ่อแม่ นี่ก็ช่างตั้งใจ สรรหาเนอะ ไม่รู้เลยหรือไงว่าลูกตัวเองพอโตขึ้นจะ นิสัยสวนทางชื่อแซ่เหลือเกิน หน้าตาเขาตี๋ๆ ขาว ก็หล่อดี ทว่าสำหรับเธอเรียกไอ้ตี๋หิด ก็คงไม่ปีนเกลียวเกินไปหรอกนะ

“ครับน้องเขียนแบบคนสวย สรุป... อยากไปต่อกับพี่แล้วใช่ไหม”

“ไม่ค่ะ จะกลับที่พัก อยากนอนมาก และเขียนมีงานต้องทำ เขียนไม่ได้อยู่ว่างๆ เหมือนคนอื่นที่พี่ตั้งใจหลอกฟัน”

และนอกจากทำเพจ เธอยังมีช่องขายสินค้าตกแต่งบ้านแบบออนไลน์ด้วย นี่คืองานที่ทำตั้งแต่ช่วงปิดเทอมตอนมัธยมปลาย ทำให้มีเงินใช้ไม่ต้องลำบากผู้ปกครองจนเกินไป อีกอย่างทางบ้านช่วงนี้ เข้าขั้นชักหน้าไม่ถึงหลังสักเท่าไหร่ เขมชาดาจึงต้องพึ่งลำแข้งตนเอง

“ยังไง ก็ควรเข้ากิจกรรมใจจบนะครับ ถ้าดื้อมากๆ พี่วินก็ต้องดูแลให้พิเศษยิ่งขึ้น”

กิจกรรมบ้าบ้ออะไร นี่เป็นการสังสรรค์ ในช่วงหยุดพักงาน ก่อนจะทำส่วนหลังคาห้องสมุด จากนั้นก็เหลืองานตบแต่งภายใน รวมถึงการสร้างห้องน้ำอีกสองห้อง

และรุ่นพี่ก็บังคับให้เธอมากินอาหารที่ร้านดังกล่าว แถมยังคะยั้นคะยอให้เพื่อนผู้ชายกินเหล้าจนเมาหัวทิ่ม ส่วนเธอ... คอแข็งอยู่สักหน่อย แต่เมื่อครู่ มีใครบางคนแอบผสมเหล้าหนักเกินไป นอกจากนั้นเธอยังรู้สึกว่าในเหล้าที่ดื่มไปอึกใหญ่ อาจมีบางสิ่งผสมอยู่ ด้วยเหตุนี้เขมชาดาจึงแยกตัวออกมา เพื่อล้างหน้าและพยายามทำให้ตัวเองสร่างเมา

“ไม่ค่ะ อีกอย่างพี่วินไม่ใช่พี่รหัสเขียน และขอเถอะ อย่าทำให้มันต้องอึดอัดทั้งสองฝ่ายเลย แต่ถ้าอดไม่ไหว อยากระบายเรื่องอย่างนั้น เขียนแนะนำว่า ไปซื้อกินดีกว่า”

“เขียนแบบกำลังเขินใช่ไหม พี่รู้... สาวๆ สนใจพี่มาก แต่พี่พอเห็นเขียนแบบปุ๊บ หัวใจมันก็บอกว่า เขียนแบบต้องเป็นเมียพี่ และอนาคตคงไม่พ้นแม่ของลูก”

เมื่อเขาพูดแบบนั้น สถานการณ์ชวนให้น่ากลัวกว่าเดิม นอกจากชัยชนะจะเป็นคนที่ทางบ้านฐานะดี เขายังมีเพื่อนฝูงที่เป็นแขนขาให้มาก ดังนั้นการที่เขมชาดาถูกต้อนเขามุมแบบนี้ เธอก็เลยแทบจะวิ่งกลับเข้าไปในร้านไม่ได้ และเรียกว่าจนมุมคงไม่ผิดไปจากนั้น อีกอย่างเธอคงไม่รู้ว่า ชัยชนะให้คนวางยาเธอ ก่อนหน้านั้น เขาก็เตรียมคุกกี้ผสมกัญชาไว้ด้วย ซึ่งหลายคนได้กินไปแล้ว รวมถึงเขมชาดา

“โทษที เขียนไม่เหมือนคนอื่น อีกอย่าง... เห็นหน้าใส ๆ แบบนี้ แต่เอ่อ... เขียนมีผัวแล้ว และผัวขี้หึงฉิบหายเลย เขาไม่ชอบให้ยุ่งกับคนอื่น”

ปกติเธอก็ปากเสีย และชอบโวยวาย พอมันหงุดหงิดหนัก เลยพูดโพล่งออกไปโดยลืมรักษาภาพพจน์ของตนเอง

ส่วนผัวที่ว่านั้น เอ่อ... จะมีได้ไง เธอยังบริสุทธิ์ทุกส่วน แม้แต่ปลายนิ้วโป้งเท้าก็ยังไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนจับ