บทที่ 6 ลุง 6

        หญิงสาวโบกมือไปมา เอาล่ะ จะเป็นลุง เป็นปู่ หรืออะไรก็ช่างพ่อเจ้าประคุณหนุ่มแว่นกล้ามแน่นเถอะ ตอนนี้เขมชาดาเปรี้ยวปากหนักแล้ว

“เขียนค่ะ... หนูชื่อเขียนแบบ”

“อื้อฮึ ลุงจำได้ และนี่คงเป็นการพบกันครั้งแรกของเรา แบบตัวต่อตัว” เขาพูดแบบสองแง่สามง่าม และช่วยไม่ได้มันทำให้เธอมือไม้พันกันยุ่ง รู้สึกอยากทำตัวเหลวไหลกับลุงที่สุด ส่วนจะถึงขั้นไหน เธอก็ไม่อยากคิดให้วุ่นวาย รอให้ไปถึงเตียงก่อนเถอะ!

และผู้ชายอย่างเขา แต่แรกดูเหมือนติ๋มๆ แต่ทำไม พอเธอรุกเขาก่อนแบบจริงจัง และเขาก็เริ่มเป็นตัวของตัวเอง ถึงดูหวงเนื้อ หวงตัวสักหน่อยก็เถอะ

อึดใจต่อมาเธอรวบรวมความกล้า แล้วเอ่ยปากกับเขา ด้วยเสียงที่ชัดถ้อยชัดคำ

“เอ่อ...หนูมีเงินติดตัวนิดหน่อย ถ้าลุงไม่ว่าอะไร ขอจูบแบบจริงจังได้ไหมคะ เอ่อ... หนูให้หมดเลยกระเป๋าเลย” เธอคงเมานั่นแหละ ถึงย้ำเรื่องเดิมอยู่อย่างนี้

“อืม สามพันห้าเรามีถึงไหม มันคือค่าเสียเวลาพานักศึกษาขึ้นจากหนองน้ำ รู้ไหมนอกจากลึก ยังมีปลิงด้วย

ถ้าถูกมันเกาะแล้วดูดเลือดขึ้นมา แย่แน่นอน และตอนนี้เรามาอยู่ในรถลุง แอร์ก็เย็นฉ่ำ แถม... จับนมลุง บีบ บี้หัวนมด้วย และย้ำอีกครั้ง เราดูดนิ้วลุงจ๊วบๆ ไปแล้ว ตอนนี้อยากขอจูบแบบดูดดื่มอีก ดังนั้นราคานี้โคตรมิตรภาพ”

“เชี่ย ลุง...มันไม่แพงไปหน่อยเหรอคะ อยากให้หนูหมดตูดเลยใช่ไหม เงินไม่ใช่หาง่ายๆ เลยนะ กว่าจะเบิกได้อีกทีก็เกือบสิ้นเดือน แล้วถ้าเปิดกางเกงออกมา ลุงไม่ตรงปก หนูจะค้างเติ่งเสียเงินฟรีไหม!”

ปากเขมชาดาบอกอยากจูบ แต่พอเขาคิดเงินสามพันห้า เธอก็มองข้ามช็อตไปถึงการสัมผัส น้องชายเขาที่อยู่ในกางเกงเสียแล้ว

ฝ่ายเขาอมยิ้มเจ้าเล่ห์ แน่นอนชายหนุ่มอยากให้เธอไม่เงิน เพื่อไปต่อที่ไหนได้อีก แบบนี้คงจะช่วยให้เขมชาดาหายซ่าส์ จนกว่าเธอจะสร่างเมาทั้งแอลกอฮอล์ และสิ่งที่ผสมอยู่ในคุกกี้

“เอาน่า จ่ายให้ลุงดีที่สุด ค่าโรงแรมลุงก็ออกให้ด้วย ไหนจะเบียร์กับแกล้มอีก รับรองว่า จะดูแลแบบฟิวส์แฟน ทั้งร้อง คราง และอาบน้ำให้ด้วย พอเสร็จก็แยกย้าย... ทุกอย่างจบ ไม่มีสานต่อ ส่วนตรงปกไหม... ถามจริงๆ มองด้วยตาเนี่ย ยังไม่เดาไม่ออกอีกเหรอว่า น้องชายของลุงยิ่งใหญ่แค่ไหน”

เขมชาดานิ่วหน้า และชั่งใจเพียงประเดี๋ยวเดียว

สามพันห้าก็สามพันห้าวะ อย่างน้อยที่สุด ลุงเนี่ยก็โคตรตรงสเปก อ่อ... พอพ้นคืนนี้ หมาที่ชื่อชัยชนะคงได้รู้ว่า ผัวของเธอทั้งหล่อล่ำ และมีสากกะเบืออยู่ในเป้ากางเกง ส่วนมะเขือเผาห่าเหวอะไรนั่น แม่ง ไม่เป็นความจริง

รถกระบะสี่ประตูจอดที่โรงแรมแห่งหนึ่งไม่ได้หรูหรามาก แต่ใหม่เอี่ยมและเป็นส่วนตัว มันอยู่แถวชานเมือง เป็นตอนนั้นที่มือถือของเขมชาดามีสัญญาณมือถือโทร.เข้ามา

“รับสายก่อนไหม อาจมีเรื่องสำคัญ”

เขมชาดาพยักหน้าหงึกหงัก แล้วกดรับมือถือ

“สัดเอ๊ย โทร.หาจนจะบ้าตาย แกอยู่ไหนอีหมวย รู้ไหม บักพี่วินหัวเกือบแตก และบอกว่าแกบีบไข่ยานๆ ของมันจนช้ำ  ถามจริงแอบทำอะไรกันถึงลงไม้ลงมือรุนแรงแบบนี้ หรือว่าหนอนมันเหม็น ดำ ไม่ก็สั้นเท่านิ้วก้อย พออมไปแล้ว เลยรีบคายทิ้ง โถๆ ๆ ก็บอกหลายหนแล้ว บักพี่วิน มันหล่ออยู่หรอก แต่กระดอเด็กอนุบาล”

ออดี้หรืออรรณพ เพื่อในกลุ่มโทร.มาและอีกฝ่ายห่วงใยเธอมาก

“บีบไข่เชี่ยอะไร เราถีบกลางอกมันต่างหาก ส่วนไข่มันแตกได้ยังไง ไม่รู้โว้ย อีกอย่างนะ ไอ้พี่วินนั่น... มันอยากฟันเรา และบอกเพื่อนทุกเลย ไอ้นี่หูดำ นิสัยสะตอบอรี่ อย่าได้เชื่อคำพูดมันเด็ดขาด มันผู้ชายสันเสี่ยคนหนึ่งเลย”

“โอ๊ย เยี่ยวราด...” อรรณพอุทานเสียงดัง และหากอยู่ใกล้ๆ คงได้เห็นท่าตบมือแบบหันข้างของเขาด้วย

“ไม่เยี่ยวราด เยี่ยวแตกค่ะ และมันยังบอกว่า อยากได้เราเป็นแม่ของลูกด้วย” เขมชาดาโวยวายหนัก และคนอยู่ข้างกันเลยต้องทำหูทวนลม กระนั้นเขาก็แอบขำไปด้วย

“อุ๊ย... หนูไม่ได้ตั้งใจหยาบคายนะคะลุง กับเพื่อนก็ต้องเบอร์นี่แหละ ไม่งั้น ไม่ถนัดปาก”

หญิงสาวบอกกับเขา และเสียงนั้นรอดเข้าไปในมือถือ

“นังหมวย เดี๋ยวนะ เรียกใครลุงๆ อย่าบอกนะว่ามึงถูกผีก้านแก้ว*เข้าสิง ไม่ได้ๆ เด็ดขาด ถ้าหมดตัว เงินขาดมือ บอกเพื่อนสิ อยู่ๆ จะไปทำตัวเหลวแหลกค้าประเวณีขายกีเล็กๆ เท่าจิ๋มมดได้เหรอ บอกมาเลยนี่มึงอยู่ที่ไหน ห้ามทำเรื่องเชี่ยๆ เลยนะ”

อรรณพส่งเสียงตื่น และนั่นทำให้เขมชาดาเริ่มอายผู้ชายที่เธอมากับเขา

“เงียบ... เราไม่ได้อยู่กับลูกค้า และไม่ได้เป็นก้านแก้วโวย แค่อยากหาที่สงบจิตใจ และนอนพักสักหน่อย เอาไว้ พรุ่งนี้เจอกัน”

“แน่ใจ”

“เออ เราเลือกดีแล้ว และไอ้พี่วินอะไรนั่น ไม่ตายง่ายๆ ใช่ไหม ฝากบอกเขาด้วย อย่ามาเกาะแกะเราอีก”

“ได้ แต่แกห้ามปิดมือถือ และฉันส่งข้อความอะไรไปก็ตอบด้วย ถ้าฉุกเฉินก็โทร.มา ที่นี่มันถิ่นฉัน แล้วที่สำคัญ ถ้าถูกใจใคร ก็ต้องหัดป้องกัน อย่าให้เขาแตกในจิ๋มในปากเด็ดขาด ระวัง โรค แล้วก็เรื่องท้องป่อง อย่าประมาทนะหมวย”

อรรณพบอก และเขาก็เป็นคนพื้นที่ เรื่องนี้พอทำให้เขมชาดาใจชื้นได้บ้าง