บทที่ 2 ไม่ถูกชะตา

MAIRIAW TALK

ความจริงผมก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าทำไมผมจะต้องไปแกล้งยัยแว่นด้วยผมมองเธอตั้งเเต่ที่วิ่งมาเข้าเชียร์และรู้สึกว่าจะมองเธอบ่อยมากด้วย

แต่ก็ช่างมันผมคงเเค่อยากแกล้งเธอนั่นแหละ แต่ก็ตลกดีนะเวลาเห็นเธอโมโหหน้าตาเวลาโมโหดูน่ารักดี แล้วฉันเป็นไรวะต้องมานั่งคิดถึงยัยแว่นนั่นด้วย

"ไอ้ไม้มึงสนใจน้องข้าวตังหรอวะ"นนท์ที่นั่งข้างๆหันมาถาม

"เออกูว่าจะถามอยู่เห็นชอบแกล้งน้องข้าวตังตลอดเลย"อาร์มก็หันมาถาม

"ไม่ กูก็เเค่อยากแกล้งเด็ก"ผมตอบพวกมันหน้านิ่ง กอดอกมองไปทางอื่น

"จริงหรอครับคุณเพื่อน กูไม่เคยจะเห็นมึงอยากแกล้งใครเลยนะที่ผ่านมามึงแทบไม่สนใจใครก่อนเลยด้วย"เฟย์บอกอย่างรู้นิสัยของเพื่อน

"เออแล้วพวกมึงเป็นอะไร จะเลิกถามได้ยัง"ผมบอกพวกมันเสียงแข็ง

"พูดความจริงเข้าหน่อยรับไม่ได้เลยนะมึง"นายที่นั่งตรงข้ามผมพูดขึ้น

นายก็เป็นไปกลับเขาด้วยหรอวะมันไม่ค่อยพูดพอพูดละผมต้องมานั่งคิดตาม

ผมคงต้องบ้าไปแล้วแน่ๆยัยนั่นไม่ใช่สเปคเราซะหน่อยพอๆเลิกคิดได้ละ

"ไอสัตว์นาย พอละกูไม่อยากมาเถียงกับพวกมึงแล้ว"ผมบอกออกไปอย่างปัดๆ

แล้วพวกมันก็หัวเราะกันใหญ่ตลกกันมากหรอไอพวกนี้ก็บอกว่าไม่ได้สนใจไม่ได้ชอบแค่อยากจะแกล้งยัยนั่นเฉยๆไง เบื่อพวกแม่งผมได้เเต่คิดในใจ

"เฮ้ยพวกมึงคืนนี้ไปคลับพี่ชายกูกัน"นนท์เอ่ยชวนเพื่อนไปคลับพี่ชาย

"เออก็ดี กูกำลังอยากดื่มเหล้าอยู่พอดีเลย"ไอเฟย์

"ฟรีใช่ป่ะ ช่วงนี้กูโดนยึดบัตรเครดิตหมดเลยว่ะพวกมึง"นายบอกด้วยใบหน้าอ้อนเพื่อน ไม่ใช่มันไม่มีเงินนะเเต่มันโดนพ่อมันยึดบัตรเครดิตเพราะกลัวว่ามันจะเอาไปใช่มั่วเลยให้เงินมันมาใช้วันละ2,000บาทต่อวัน

"เออ เดี๋ยวกูเลี้ยง"นนท์บอกกลับไป

"เออไปกันหมดทั้งกลุ่มนี้เเหละ"ผมพูดต่อ

วันนี้ผมก็รู้สึกอย่ากินเหล้าพอดีไปกินกับพวกมันจะได้ไม่เหงาที่จริงพวกผมรู้จักกันตั้งเเต่เรียนอยู่ม.ต้นละที่มาอยู่คณะเดียวกันก็นัดกันมาสอบนี่แหละ

KHAWTANH TALK

หลังจากที่ฉันกับนาเดียเดินออกมาแล้วฉันก็มาบ่นนาเดียยกโหญ่เลย เพราะตานั่นคนเดียวเลย

"นาเดียขอถอนคำพูดที่บอกว่าไม่ผิดหวัง ตอนนี้ผิดหวังมาก"ฉันบอกนาเดีย

"แหมมึงอย่าคิดมาดิ พี่เค้าเเค่แกล้งเล่นๆเองนะ ไม่เครียดนะเค้าอาจจะชอบมึงก็ได้นะ พี่เค้าหล่อมากเลยนะมึง"นาเดียพูดปลอบ

"กูไม่เถียงเรื่องความหล่อเเต่ถ้ามีหมาในปากกูก็ไม่เอาหรอกนะคนแบบนี้"ฉันบอกมันกลับไป ความรู้สึกข้างในยังคงไม่หายโมโห

คนอะไรพูดไม่ถูกหูมากอยากจะตีปากให้

"เอาหน่าก็มาเรียนแล้วอดทนให้ผ่านวันเชียร์ไปก็ไม่ต้องมาเจอพี่เค้าละแหละมึง"นาเดียบอก

"เออ จะอดทนละกัน กลับกันเถอะ"ฉันบอก

"ไปๆเดี๋ยววันนี้พาไปเลี้ยง ละไปชวนเพื่อนที่เหลือด้วย"นาเดียตบไหล่ฉันเบาๆ

ฉันไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเพียงแค่พยักหน้าแล้วนาเดียก็ขับรถออกมาจากมหาวิทยาลัยคิดถึงนายปากปีจอก็โมโหขึ้นมาอีกเฮ้อ พอๆเลิกคิดได้ละยัยข้าวตัง

MAIRIAW TALK

ผมกลับมาอาบน้ำที่คอนโดตัวเองก่อนจะไปคลับพี่ชายของนนท์ นนท์มันเลยขอมาอาบน้ำด้วยอย่าเข้าใจผิดนะผมสนิทกับมันที่สุดมันมานอนคอนโดผมบ่อยเลยมีเสื้อผ้ามันอยู่ที่คอนโดผม ผมอาบน้ำเสร็จนานแล้ว

ตอนนี้กำลังรอให้นนท์มันออกมาจากห้องอาบน้ำ แม่งอาบนานอย่างกับเป็นผู้หญิงอาบน้ำไม่รู้มันจะอาบน้ำนานไปไหน

"ไอ้นนท์มึงอาบน้ำซ้อมตายหรอวะ กูรอมึงนานแล้วนะ"ผมตะโกนด่ามัน

"เออๆ ใกล้เสร็จละมึงจะรีบไปไหน"มันตอบกลับมา

"กูจะรีบไปดื่มเหล้า"ผมบอกมัน เพราะว่าตอนนี้ผมโคตรอยากดื่มเหล้าเลย

"เสร็จละ จะรีบไปหาสาวก็บอกมาเถอะมึงอ่ะ มีไม่กี่เรื่องที่มึงจะรีบแบบนี้และเรื่องเดียวเท่านั้น เรื่องผู้หญิง"

ก็มีส่วนแหละตอนนี้ผมเบื่อมากอยากจะเอาผู้หญิงสักคนมานอนกอด

"มึงก็เหมือนกันแหละอยากได้สาวมานอนครางใต้ร่างมึงใช่มั้ยล่ะ"ผมบอกมัน

"เออรู้ดีนะมึง งั้นไปกันเลยเถอะ"มันบอกผม

"เออพวกมันรอนานแล้ว"ผมบอกกับนนท์ไป

แล้วพวกเราก็ขับรถไปที่คลับพี่ชายของนนท์เเต่ขับไปคนละคันกัน