บทที่ 5 ใจสั้น

ตอนที่ 5 ใจสั่น

MAIRIAW TALK

หลังจากที่ผมถามเธอออกไปแบบนั้นคำตอบที่ได้มานี่มันทำผมอึ้งไปเลครับ

เธอบอกว่าอ่อยพี่คนเเรกเลยดีไหม? มันรู้สึกร้อนวูบวาบที่ใจแปลกๆนะ

"ก็ลองอ่อยมาสิครับ"ผมบอกเธอออกไปพร้อมกับก้มหน้าเข้าไปใกล้เธอ

เธอรีบเอาหน้าถอยหนีผมทันทีเลย ดูเธอตกใจมากเลย ผมเลยจับหน้าของเธอไว้

"ไหนจะอ่อย แล้วจะหนีทำไมครับ"ผมบอกเธอพร้อมยกยิ้มที่มุมปาก

"ไม่ได้จะหนีซะหน่อย พี่ไม้เรียวก็ปล่อยมือออกก่อนสิ"ครั้งเเรกที่เธอเรียกชื่อผม แบบนี้ก็น่ารักเหมือนกันนะยัยแว่น ผมยอมที่จะเอามืออกจากใบหน้าของเธอ

"สองคนนั้นทำไรกันน่ะ"ไอเฟย์

"เปล่านะคะ ไม่ได้ทำไรกันซะหน่อยพี่เฟย์ก็"ยัยแว่นรีบแก้ตัวใหญ่เลยสงสัยคงจะเขินตอนเเรกบอกจะอ่อยมาตอนนี้เป็นลูกแมวเลยนะ

"พวกมึงจะกลับกันหรือยัง กลับกันเลยไหม"ข้าวตังถาม สงสัยจะหนีผมแน่นอน เเต่คงจะหนีไม่พ้นหรอกพรุ่งนี้ก็ต้องเจอกันอยู่ดี

"จะรีบกลับไปไหนน้องข้าวตัง"ไอนายถาม ใช่จะรีบไปไหนมาอ่อยก่อนสิค่อยกลับ พี่ไม้เรียวคนนี้รออยู่

"เดี๋ยวไปเข้าเชียร์สายอีกค่ะ ไม่อยากโดนทำโทษ"เธอพูดกับไอนายพอตอนทำโทษนี่มองมาทางผม

สงสัยจะโกรธผมเรื่องนี้อยู่เเน่เลย

"ไม่สายหรอกพรุ่งนี้เข้าเชียร์ตอน4โมงเช้า"ผมบอก

"เออมึงเดี๋ยวค่อยกลับเพิ่งสามทุ่มเอง"น้องมินบอก อย่าเพิ่งกลับเลยยัยแว่นยังอยากแกล้งอยู่ผมคิดในใจ

"น้องข้าวตังอย่าเพิ่งกลับเลยนะครับ"ไอนนท์บอก ดูยัยนั่นสิยิ้มให้มันใหญ่เลย

"ข้าวตังลืมไปว่าจะต้องกลับไปดูน้องแมวที่คอนโดอะค่ะ"ข้าวตังบอก

"อีตังมึงเลี้ยงแมวตั้งเเต่ตอนไหนวะทำไมกูไม่รู้ไม่เห็นแมวที่คอนโดสักตัว"น้องครีมพูดขึ้น โกหกเก่งจริงนะยัยตัวแสบ!

"เอ่อ..นาเดียมึงจะกลับไหมไหนสี่ทุ่มไอ้ปีมันจะโทรมาหามึงไม่ใช่หรือไง"ข้าวตังบอกกับนาเดีย มีข้ออ้างเยอะจริงนะยัยแว่น

KHAWTANG TALK

ฉันอยากจะฆ่าตัวเองนักตอนเเรกอยากจะเอาชนะเลยพูดแบบนั้นออกไป  หลังจากนั้นน่ะหรอฉันพยายามจะหาทางกลับคอนโดอย่างเดียวเลยค่ะ

เเต่ตอนนี้สิเหมือนจะเเพ้เค้าเลยตอนพี่ไม้เรียวมันเอาหน้ามาใกล้ใจสั่นสุดๆไปเลย

เป็นใครก็ต้องใจสั่นพี่ไม้เรียวเอามือมาจับหน้าฉันอะ ดีนะยังมีสติเลยพูดดีๆกับเขา เขาเลยยอมปล่อย ฉันพยามหาวิธีจะกลับคอนโดนเกือบจะสำเร็จอยู่แล้วถ้าเพื่อนครีมมันไปบอกแบบนั้น

ฉันไม่โมโหมันหรอกมันเมาทีไรไม่เคยจะรู้เรื่องเเต่คือประเด็นฉันต้องโดนว่าเป็นเด็กเลี้ยงแกะเเน่เลย ยัยขี้โกหกเอ๊ย!

เฮ้ออ

ไม่เป็นไรเหลือแผนสุดท้ายละต้องสำเร็จ ฉันหันไปมองหน้านาเดีย นาเดียมึงต้องกลับไปกับฉันเเน่นอน

"นาเดียมึงจะกลับไหม ไหนสี่ทุ่มไอ้ปีมันจะโทรมาหามึงไม่ใช่หรือไง ถ้ามึงกลับกูกลับด้วย"ได้กลับเเน่นอนค่ะ

"เออว่ะใกล้ละด้วยดิ งั้นกลับเลยละกัน"นาเดียบอก โอ๊ยสวรรค์ขอบคุณที่ยังเห็นใจลูกฮือ

"งั้นกูกลับด้วย แล้วพวกมึงจะกลับเลยไหมครีม ฟ้า"มินบอกแล้วก็ถามพวกมันที่เหลือต่อ พวกนั้นบอกเดี๋ยวอีกสักพักให้พวกเราไปก่อนเลย ดีกูอยากรีบไปแล้วดูสายตาที่พี่ไม้เรียวมองมาสิ

"น้องมินจะกลับแล้วหรอครับงั้นพี่ขอเฟสน้องมินหน่อยได้ไหมครับ"พี่นายเดินมาบอก เขินแทนเลย

มินมันก็ให้พี่นายไปพวกเราสามคนก็มาขึ้นรถกัน

"อีตัง"มินเรียกฉัน

"ห้ะ มีไร"ฉันถามมัน

"กูเห็นนะ"มันบอก เห็นไรวะกูไปทำไร

"เห็นไรของมึง"ฉันถามมัน

"กูเห็นที่พี่ไม้เค้าจับหน้ามึงมาใกล้ๆหน้าเค้าอะ มึงจูบกับพี่เค้าหรอ?"มันเอ่ยถาม ฉันนี่ไปไม่เป็นเลยอุส่าคิดว่าไม่น่าจะมีใครเห็นแล้วนะ

"เออกูก็เห็น แล้วตกลงมึงจูบยังไหนบอกไม่ชอบพี่เค้าไง"นาเดียเองก็เห็นหรอวะ จะมีใครเห็นอีกไหมเนี่ย

"อีบ้า กูยังไม่ได้จูบกับพี่เค้าเลย ใช่กูไม่ชอบ ดูสิปากน่ะมีเเต่หมาใครจะไปชอบ"ฉันบอกมันไป

"กูเห็นอย่างงี้ทุกรายสุดท้ายก็ได้กันเอง"มินพูดแล้วขำใส่ ฉันเลยตีไปที่แขนมันทีหนึ่งมันนั่งหน้า ฉันนั่งหลังนาเดียเป็นคนขับ

"เออกูว่านะพี่เค้าก็อาจจะชอบมึงก็ได้นะข้าวตังไม่งั้นคงไม่แกล้งมึงหรอก"นาเดียบอก

"ไม่มีทางที่นายนั่นจะมาชอบกูหรอกนะที่แกล้งก็เพราะกูไม่สวยไม่น่ารักแบบมึงไงแล้วกูก็ไม่ได้ชอบไอพี่ว้ากนั่นด้วย"ฉันบอกนี่ยังไม่หายโกรธเมื่อตอนเช้าเลยนะที่ให้ฉันเต้นแบบนั้นคอยดูถ้าสวยขึ้นมานะ

"จ้า กูจะคอยดูมึงกับพี่เค้าละกัน"มินบอก

"เออเดี๋ยวกูคอยดูให้ กูเรียนคณะเดียวกับมัน"นาเดีย

"แล้วเเต่พวกมึงเลยคอยดูไปเลยค่ะ"ฉันบอก

ไม่ได้ชอบเว้ยเเค่ใจสั่นเวลาที่อยู่ใกล้ๆเฉย.......ฉันพูดในใจ

แล้วก็นั่งรถมาถึงคอนโดประมารสามทุ่มครึ่ง

นาเดียเอาลงมาจอดพวกเราสามคนขึ้นลิปฉันเดินไปเปิดประตู

"งั้นเดี๋ยวกูขออาบน้ำก่อนละกัน เดี๋ยวปีแสงมันใกล้จะโทรมาละ"นาเดียบอกแล้วรีบวิ่งไปที่ห้องอาบน้ำ

"เออ เร็วๆ ด้วยกูจะอาบต่อ"ฉันบอกมันกลับไป

"มึงไปอาบห้องกูก็ได้"มินบอก คอนโดมีสามห้องนอนพวกเรานอนกันคนละสองคนฉันได้นอนกับนาเดีย ฟ้านอนกับมิน ครีมนอนคนเดียว

"เออดี กูจะได้ไม่ต้องรอมันเดี๋ยวกูไปเตรียมเสื้อผ้าก่อนละกัน"ฉันบอกมิน นาเดียมันเข้าไปอาบน้ำละ ฉันเข้าไปเอาของในห้องสักพักก็ออกมา

ฉันเข้าไปอาบน้ำสัก15นาทีก็ออกมามินมันทำมาม่าโอ๊ยได้กลิ่นละอยากกินส่วนนาเดียคุยโทรศัพท์กับอีปีแสงที่ห้องรับแขก

"ข้าวตังมึงจะกินไหม"เพื่อนมินทำชั่งรู้ใจเพื่องตังจริงเลย

"กินๆกำลังหิวเลยจะได้เอาไปกินตอนดูทีวี"ฉันบอก

"เดี๋ยวกูไม่กินละ"ฉันบอกใหม่

"อ้าวทำไมวะ"มินถาม

"เดี๋ยวอ้วนช่วงนี้ยิ่งมีคนมาบอกว่าเป็นฮิปโปอยู่ด้วย!"พูดละอารมณ์โมโหขึ้นเลย

"ใครว่ามึงวะ กูว่ามึงเหมือนคนเเคระมากกว่า"อ้าวมินนี่เพื่อนฉันใช่ไหม

"จะใครว่าล่ะก็พี่ไม้เรียวมัน"นาเดียเดินมาจากหลังที่คุยกับปีแสงเสร็จ

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตลกหรอกูไปนอนละเบื่อพวกมึงทุกคนเลย"ฉันบอกพวกมันก่อนจะเข้าห้องมานอนเล่นโทรศัพท์บนเตียงถ้าอยู่ตรงนั้นมีหวังไม่พ้นให้ฉันได้กับไอพี่ไม้ ฉันกำลังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่ดีก็มีเสียงไลน์เข้า

ML:ไงแว่นนอนยัง

TANG_:ใครคะ

ML:จำไม่ได้หรอคนที่บอกว่าจะอ่อยไงนี่รอให้อ่อยอยู่นะครับ

ฉันนี่ไปไม่เป็นเลยอ่านไม่ตอบแม่งกลังดูรูปโปรเลยข้อความเด้งมารู้เลยใคร แล้วพี่ไม้เรียวไปเอาไอดีไลน์ฉันมาได้ไงใครให้กันนะ ครีม? ฟ้า?  กลับมาละน่าดู

ML: อ่านไม่ตอบเฉย

ML: นอนละหรอครับ

ฉันตัดสินใจปิดเครื่องแม่งโอ๊ยพรุ่งนี้ไม่อยากไปเข้าเชียร์เลยแกล้งป่วยเลยดีไหมนะ ต้องโดนแกล้งอีกแน่เลยยัยข้าวตังแกโชคดีหรือโชคร้ายกันนะที่ได้เรียนวิศวะ…