บทที่ 7 เอาคืน

ตอนที่ 7 ช่วงการเอาคืน

KHAWTANG TALK

ฉันตื่นขึ้นมาอีกทีตอนช่วง7โมงเช้า เห็นเพื่อนเดียนอนอยู่เลยยังไม่อยากไปปลุก

วันนี้ต้องไปเข้าเชียร์ตอนสิบโมงเช้ายังเหลือเวลาอีกเยอะฉันเลยออกไปข้างนอกไปนั่งดูทีวีดีกว่าเพราะว่าวันนี้วันเสาร์ด้วย ดูการ์ตูนดิสนีย์ดีกว่าค่ะ เด็กไม่ไหวแล้วนะ…

ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเห็นมีเบอร์แปลกๆโทรเข้ามาฉันเลยกดโทรกลับไป

ฉันโทรกลับไปสักพักก็มีคนรับสาย

"สวัสดีค่ะเห็นเบอร์นี้โทรมาเมื่อคืนมีอะไรหรือเปล่าคะ แล้วนั่นเบอร์ใครหรอคะ"ฉันถามคนปลายสาย

"โทรกลับมาด้วย?"เสียงผู้ชายทำไมมันคุ้นๆหูจังนะ

หรือว่าจะเป็น...ไอ้รุ่นพี่ปากสุนัขนั่น

"นั่นใครคะ"ฉันถามเพื่อความเเน่ใจ

"เเค่นี้จำกันไม่ได้แล้วหรอครับ พี่รอน้องมาอ่อยอยู่นะอย่าวางสาย ถ้าวางสายเมื่อไหร่ได้เจอดีเเน่ครับ"ฉันว่าละทำไมเสียงมันคุ้นๆหูแบบนี้ ที่เเท้ก็ไอ้พี่ไม้เรียวจอมโหดนี่เอง

มาสั่งห้ามวางหรอไม่กลัวหรอกนะวางสายตอนนี้เเหละ ตุ๊ด!

ฉันตัดสายทิ้ง

กลัวตายเเหละขู่เก่งจริงๆ นี่พี่ไม้เรียมเขาไปได้ทั้งเบอร์ทั้งไลน์ฉันเลยหรอวะโอ๊ยใครเป็นคนให้บอกมาเดี๋ยวนี้เลย นั่นฟ้าเดินออกมาจากห้องพอดีเข้าไปถามเลยละกะน

"ฟ้ามึงได้ให้เบอร์กูกับใครหรือเปล่าวะหรือพวกครีมเป็นคนให้"มันยืนคิดสักพักมันก็ตอบกลับมา

"อ๋อ ให้ๆพี่ที่ชื่อไม้เรียวไปอะเห็นเค้าขอ ชาครีมเลยบอกให้กูเอาให้กูก็เลยเอาให้มีไรหรือเปล่ามึง"ฟ้าถามกลับมา มี มีเเน่นอน

ชีวิตฉันอะจบแล้ว แบบนี้จะอยู่อย่างสงบไหมละ เปลี่ยนเบอร์เลยดีไหม โอ๊ยเปลี่ยนไม่ได้อีกเบอร์นี้ใช้มานานแล้วด้วยฮือ

"มี มึงไม่น่าให้เค้าเลยกูไม่ชอบเค้าเท่าไหร่แม่ง กวนตีน ปากก็หมามีดีที่หน้าตา"

"มึงก็ใจเย็นๆสิจะหัวร้อนทำไมเรื่องเเค่นี้เองเเต่กูได้ยินว่าเค้าจะโทรมาบอกมึงเรื่องเวลาเชียร์เหมือนจะเลื่อนมาไวขึ้นมั้งถ้ากูฟังไม่ผิดนะ"ฟ้าบอก ละ..เลื่อนเวลา

"งั้นกูควรโทรกลับไปถามพี่เค้าใช่มั้ย"ฉันถามฟ้าพร้อมเบะปาก

"เออดิเดี๋ยวมึงก็โดนทำโทดอีกหรอกไปสายอ่ะ"ฟ้าบอก

ฉันรีบกดโทรไปหาพี่ไม้เรียวทันทีรับสิรับสิโว้ยยยยคนยิ่งรีบๆอยู่

รับแล้วๆ

"ไง โทรกลับมาทำไมครับ"เสียงพี่ไม้เรียวถาม

ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่อยากโทรมาหรอกค่ะ!

"เพื่อนบอกพี่เลื่อนเวลาเชียร์จริงหรือเปล่าคะเเล้วเลื่อนมากี่โมงคะ"ฉันถามเขาออกไป เขาเงียบไปแป๊ปนึงแล้วก็กลับมาตอบ

"ใช่ เลื่อนมา..เป็น..9โมงเช้าครับ"

"จะพูดแล้วหยุดเพื่อ 9โมงละทำไมไม่บอกกันตั้งเเต่รอบเเรกที่โทรไปคะ!"ฉันบอกเสียงหงุดหงิด

"ก็บอกแล้วอย่าเพิ่งวางเราเเหละเเว่นไม่ยอมฟังที่ผมพูดไงรีบมาอีกไม่กี่นาทีจะสายละนะ"ตุ๊ด!

เขาตัดสายใส่ฉัน ตายๆอีตังอีเดียโดนอีกแล้วหรองืมมมม

"ไงมึง"ฟ้าถาม

"ไงไรกูอะจะรอดไหม ไปอาบน้ำก่อนละมึงปลุกเดียด่วนเลยให้มันไปอาบห้องมึงก่อนละกันนะ"

ฉันบอกฟ้าเสร็จรีบวิ่งเข้าไปอาบน้ำทันทีอาบเสร็จฉันก็รับแต่งตัวฉันไม่ค่อยเเต่งหน้าอยู่แล้วส่วนมากทาลิปทาแป้งเสร็จ ออกมานาเดียก็เเต่งตัวเสร็จพอดี

"ไอฟ้ากูยืมมอไซค์มึงก่อนได้มั้ยเพราะมึงไม่ได้ไปไหนอ่ะวันนี้ถ้าไปก็เอารถกูไปใช่ก่อน"นาเดียบอก

"เออจริงไปมอไซค์น่าจะไวกว่า"ฉันบอก

"เออเอาไปดิละจะเอาคันไหนไป"ฟ้าถาม

"เอาซูโม่xก็ได้"ฉันบอก นาเดียก็พยักหน้า ฟ้าเดินเข้าไปหยิบกุญแจมาให้ พวกเรารีบออกจากห้องไปเอารถฟ้าที่จอดไว้ข้างล่าง นางเป็นคนขับฉันขับไม่ชำนาญเท่านาเดียให้นาเดียขับดีสุดถ้ายังอยากมีชีวิตรอดอย่าให้ฉันขับจะดีสุด

MAIRIAW TALK

ผมกำลังจะอาบน้ำเลยเเต่จู่ๆเสียโทรศัพท์ก็ดังขึ้นผมก็เดินไปหยิบขึ้นมาดู พอหยิบขึ้นมาดูเท่านั้นแหละน้องข้าวตังโทรกลับมาจะเรียกดีใจได้ไหมนะที่เธอโทรมาอีกแล้ว

เเต่คงไม่ใช่หรอกเพราะผมจะไปดีใจทำไมเเค่ยัยแว่นโทรมาหรือจะโทรผิดผมเลยปล่อยไปสักพักแต่ยัยแว่นก็ไม่เลิกโทรมาสักทีสงสัยจะตั้งใจที่จะโทรมาหา ผมเลยกดรับสาย

"ไง โทรกลับมาทำไมครับ"ผมถามเธอด้วยเสียงนิ่งเรียบ

"เพื่อนบอกพี่เลื่อนเวลาเชียร์จริงหรือเปล่าคะเเล้วเลื่อนมากี่โมงคะ"หึๆ เข้าแผนผมละแบบนี้ ผมเงียบไปสักพักเลยบอกออกเธอไปว่า

"ใช่ เลื่อนมา..เป็น..9โมงเช้าครับ"ผมบอก

"จะพูดยาวเพื่อ ละเลื่อนมา9โมงอะนะทำไมไม่บอกกันตั้งเเต่รอบเเรกที่โทรไปคะ"เธอตกใจมากเลยสงสัยคงกลัวโดนทำโทด

"ก็บอกแล้วอย่าเพิ่งวางเราเเหละเเว่นไม่ยอมฟังที่ผมพูดไงรีบมานะอีกไม่กี่นาทีจะสายละนะ"ตุ๊ด ผมตัดสายเธอคืน สนุกจังได้แกล้งคนแบบนี้แล้วก็เดินไปอาบน้ำเวลงเวลาอะไรไม่ได้เลื่อนหรอก ผมเเค่อ้างเพื่อจะเอาเบอร์โทรเเต่ไหนก็โทรกลับมาขอเอาคืนที่ชอบตัดสายผมละกัน ไลน์ก็อ่านไม่ตอบ

ช่วงเวลาแห่งการเอาคืน!

KHAWTANG TALK

"นาเดียเร็วๆเลยมึง แม่งจะเลื่อนเวลาก็ไม่บอกกันตั้งเเต่เมื่อวานมาตอนนี้จะไปทันไหมเนี่ย"ฉันบอกมัน

"โอ๊ยอีตังมึงก็ใจเย็นๆก่อนได้มั้ยไปทันอยู่ละระดับกูจะซิ่งเดี๋ยวนี้แหละ"นางบอกเสร็จก็บิดคันเร่งใหญ่เลย

ไม่ถึง20นาทีก็มาถึงมหาลัยฉันสองคนรีบวิ่งไปที่เชียร์พอมาถึงนี่เเทบร้องไห้ไม่มีคนอยู่สักคนนี่ฉันโดนไอพี่ไม้เรียวหลอกหรอกนะ โง่จริงๆเลยฉันโอ๊ยอยากฆ่าไอ้พี่ไม้เรียวจริงๆ

"มึงเราโดนแกล้งปะวะ"นาเดียหันมาพูดกับฉัน

"จริงๆเค้าคงอยากจะเเกล้งกูมากกว่าเเต่มึงต้องมาซวยด้วยเพราะเป็นเพื่อนกู ขอโทษนะมึง"ฉันบอกนาเดีย

"เออไม่เป็นไรคิดซะว่าเวลาที่เหลือเดินสำรวจคณะเราละกันนะ"มันบอกแล้วพาฉันเดินไปตึกที่คณะพอเดินมาได้สักพักก็มาเจอกลับกลุ่มพี่อาร์มเเละเเน่นอนว่ามีพี่ไม้เรียวอยู่ด้วยเเน่นอน ถ้ามีมีดอยู่ในมือนะจะแทงไม่ยั้งเลย

"ทำไมวันนี้มาไวกันจังเลยครับ"พี่นนท์เอ่ยถาม

"ก็พี่ไม้เรียวอะค่ะ บอกว่าเลื่อนเวลามาตอน9โมงนี่ก็รีบมากันใหญ่เลย"ฉันบอกออกไปพร้อมมองตาขวางไปหนึ่งที

"ไอไม้เรียวละมึงจะไปแกล้งน้องเค้าทำไมเนี่ย"พี่เฟย์บอก ใช่จะมาแกล้งทำไม เราก็กลัวเเทบตายว่าจะมาไม่ทันแล้วต้องโดนทำโทษอีก

"ไม่ได้แกล้งครับ ก็นี่ไงช่วยให้มาเร็วจะได้ไม่โดนทำโทษอีก"แหมพูดมาได้นะคะไม่อยากให้โดนทำโทษถ้าเชื่อจะมีแฟนเป็นลิงไหมเนี่ย

"แล้วจะไปไหนกัน เหลืออีกตั้งเป็นชั่วโมงเลยนะ"พี่อาร์มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

"ยังไม่รู้เลยค่ะว่าจะไปอยู่ไหนกันดี"นาเดียบอก ฉันพยักหน้าเห็นด้วย

"งั้นไปนั่งเล่นที่โต๊ะพี่ก่อนไหมนาเดีย"พี่เฟย์ถามเดีย

"ใช่น้องนาเดียมานั่งเล่นกันก่อนพวกพี่ว่างพอดีครับ"พี่อาร์มบอก

"น้องข้าวตังคนสวยก็ไปด้วยสิพี่มีเรื่องอยากคุยกับเราเยอะเลย"พี่นนท์บอก มีพี่นนท์สินะที่ยังเห็นเรายืนอยู่ จะคุยเรื่องอะไรนะ คิดไปเองอีกแล้วฉัน อย่าลืมสิว่าพี่เขาแค่แกล้งคนในกลุ่มอยู่ เเต่…หน้าตาอย่าฉันแอบงงว่ายังมีคนมาแอบชอบอีกหรอวะไม่อยากเชื่อ

"อืม ก็ดีค่ะจะได้มีที่นั่ง เดินมาเหมื่อยมากเลยค่ะ"ฉันบอก

"จริง แล้วคือยิ่งขับมอไซค์มาอีก"นาเดียบอก พี่ๆเขาดูตกใจเนอะผู้หญิงขับมอไซค์นี่น่าตกใจหรือตื่นเต้นหรอคะพี่ๆ

"ปะครับน้องข้าวตังไปนั่งที่โต๊ะดีกว่าครับ"พี่นนท์เดินมาจับมือฉัน ฉันเลยจับนาเดียมาเดินด้วยก็ดูคนรอบข้างสิมองกันใหญ่เลย

พี่นนท์ก็ไม่รู้จะเล่นใหญ่ไปไหนทำไมฉันคิดว่า ตอนที่เดินผ่านพี่ไม้เรียว มันทำไมรู้สึกว่าพี่เขาจะมองฉันด้วยสายตาโกรธๆไม่รู้เเต่ฉันไม่ได้ทำไรเขาเลยนะ มีแต่พี่ไม่เรียวนั่นแหละที่แกล้งฉันควรเป็นฉันที่มองด้วยสายตาแบบนั้นนะ