บทที่ 8 หึง น้อยใจ

ตอนที่ 8 หึง…น้อยใจ

MAIRIAW TALK

ทำไมตอนที่ไอ้นนท์มันเดินไปจับมือข้าวตังผมถึงรู้สึกแบบอยากเดินเข้าไปกระชากมือเธอออกมาก็ไม่รู้เเล้วดูเธอสิเป็นผู้หญิงเเต่ยอมให้ผู้ชายจับมือง่ายๆได้ไงกันวะ ไม้เรียวทำได้แค่เพียงโวยวายอยู่ในใจ

แล้วเธอก็เดินไปกับไอ้นนท์ผ่านหน้าผมไปเลย เธอหันมองผมแป๊บนึงแล้วก็หันกลับไป ตอนนี้เธอมานั่งที่โต๊ะผมแล้วเรานั่งตรงข้ามกันด้วย

เธอนั่งข้างไอ้นนท์ ผมยอมรับว่าตอนนี้ผมนั่งจ้องหน้าเธออยู่

"น้องข้าวตังพี่ขอเฟสหน่อยสิ"ไอนนท์บอก

"ได้ค่ะเอาโทรศัพท์พี่นนท์มาสิคะ"เธอบอก ทำไมยอมให้ง่ายจังวะถ้าผมขอเธอจะยอมให้ง่ายๆแบบนี้ไหม!?

"เป็นผู้หญิงยอมให้เฟสผู้ชายง่ายจริงนะเรา"ผมพูดออกไป

"นี่ก็เห็นเป็นพี่นนท์ไงตังเลยให้ง่ายเเต่ถ้าเป็นคนอื่นก็คงไม่ให้ ต้องคิดหนักถ้าเป็นคนอื่น"เธอพูกกลับมา ทำใจผมชาเลย

"เอ้าๆอย่าทะเลาะกันสิสองคนนี้เจอกันทีไรชอบทะเลาะกันตลอด"เสียงไอ้เฟย์บอก

"เออมึงก็ชอบหาเรื่องน้องเค้าอ่ะเอาจริงไอ้ไม้เรียวมึงคิดไรกับน้องข้าวตังปะวะ"ไอ้อาร์มบอก

"เออมึงอย่ามาพูดว่า ว่าที่แฟนกูแบบนี้นะเนอะเเฟน"ไอ้นนท์บอกแล้วก็หันไปมองหน้ายัยแว่น ไอ้สัตว์มึงไม่ได้ยัยนี่หรอกนะ

"ค่ะเเฟน"ดูๆ ไม่มีทางที่จะยอมให้เธอได้คบกับมันหรอกคอยดูจะขัดขวางทุกทางเลยยัยแว่น!

"แหมๆอิจนะเนี่ยมีคนจีบเพื่อน"น้องนาเดียง

"ไม่ต้องมาอิจกูมึงอ่ะมีปายแล้วนิ"ข้าวตังบอก

ไอ้นนท์ก็ชวนเธอคุยไปแล้วมีตอตหนึ่งที่ไอ้นนท์จับหน้ายัยแว่นให้เข้าไปใกล้ ทนไม่ไหวละเว้ย!

ผมลุกขึ้นยืนกระชากแขนไอ้นนท์ให้ออกจากหน้าเธอทุกคนหันมามองที่ผมหมด แล้วผมก็ปล่อยมือจากไอ้นนท์

"หึงกูหรอ มาๆเดี๋ยววันนี้จัดให้ดอกสองดอกมั้ยคะผัว"ไอนนท์พูด ผมนี่อยากเอาส้นเท้ายัดเข้าไปในปากมันจริงๆ

"ไอสัตว์กูไม่ได้หึงมึง"ผมพูด

"งั้นมึงก็หึงน้องข้าวตังอะดิ"ไอเฟย์บอก เอออาจจะใช่กูหึง

เฮ้ยไม่ใช่ดิกูคิดไรวะจะไปหึงยัยนั่นทำไมล่ะ

"กูไม่ได้หึงใครเเต่นี่มันในมหาลัยทำไรก็ต้องให้ความเคารพสถานที่ด้วย"ผมใช้วิธีนี้แม่ง

"แหมมึงพูดซะกูดูเลวเลยนะไอไม้เรียว" ผมว่าผมควรไปจากตรงนี้ถ้าอยู่ตรงนี้อีกคงจะทำอะไรตามใจแบบเมื่อกี้นี้อีก

"กูไปซื้อน้ำก่อนละกัน"ผมพูด

"เดี๋ยวพาน้องข้าวตังไปด้วยน้องตังเค้าอยากซื้อน้ำพอดี"ไอนนท์บอก

"ห้ะ อ๋อว่าจะไปซื้อเเต่ตอนนี้ไม่กินแล้วก็ได้ค่ะ"เธอบอก

ไม่ไหวไม่ไหวจริงๆ ผมเดินอ้อมไปฝั่งไอ้นนท์แล้วเดินไปดึงเธอให้ลุกขึ้น

"จะกินก็ไปซื้อเลย ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณพอดีครับคุณรุ่นน้อง"ผมบอกเธออกไป

"นาเดียไปด้วยกันมั้ย"เธอหันไปถามนาเดีย

"หึ ขี้เกียดเดินว่ะ"นาเดียตอบ ดีจริงน้องนาเดีย

ผมไม่รอให้เธอชวนใครละเดินจูงมือมาแม่งเลยละกัน

NON TALK

จริงผมแค่อยากแกล้งไอ้ไม้เรียวให้มันหึงเล่นๆเฉยๆแหละ และดูถ้าจะได้ผลด้วยสินะ พอมันกำลังจะไปผมเลยบอกให้พาน้องตังไปด้วยเพราะน้องตังบอกว่าจะไปซื้อน้ำตอนเเรกน้องตังทำท่าจะไม่ไปแต่ไอ้ไม้มันร้ายเดินมาดึงมือไปเลยแล้วก็บอกว่ามีเรื่อจะคุยด้วย เอาตรงๆมันไม่มีหรอกผมดูก็รู้ว่ามันคงอยากให้น้องข้าวตังไปด้วย

"เฮ้ยอย่าจับเเขนแฟนกูแรงนะเว้ย เดี๋ยวน้องช้ำหมด"ผมแกล้งพูดไล่หลังมันไป

KHAWTANG TALK

จู่ๆพี่ไม้เรียวก็เดินมาดึงมือฉันตอนแรกก็ว่าจะขัดแหละเเต่พี่เขาบอกว่ามีไรจะคุยด้วย

ตอนเเรกฉันจะชวนเพื่อนเดียมาด้วยแต่มันดันขี้เกียดซะงั้น เลยทำให้ฉันต้องมากับเขาสองคนและที่สำคัญพี่เขาจับมือฉันด้วยไม่รู้จะจับแน่นไปไหน

คือฉันอายนะเว้ยเดินจับมือผ่านคนมาตั้งเยอะมีเเต่คนมอง กลุ่มพวกพี่แกคงจะดังน่าดูเพราะตอนที่พี่นนท์จับมือฉันก็มีเเต่คนมอง เออละอีพี่นนท์นี่ก็ชอบเล่นใหญ่เอามือมาจับหน้าฉันตอนนั้นตกใจสุดๆอะเเต่พี่ไม้เรียวก็มาดึงออกเเต่ก็ยังคงความปากปีจอเหมือนเดิม

สงสัยจริงๆว่าเกิดปีอะไรถ้าให้เดาคงเกิดปีหมาแหละ

"เออนี่พี่ไม้เรียวปล่อย..ปล่อยมือก่อนคนมองใหญ่แล้ว"ฉันบอกเขา เขาหยุดเดินละหันมามองฉันเเต่ยังไม่ยอมปล่อยมือฉันออก

"ถ้าเป็นไอ้นนท์เธอคงจะไม่พูดกับพี่แบบนี้สินะ"เค้าบอก นี่คิดไปเองหรือป่าวที่พี่เค้าพูดดูน้อยใจในสิ่งที่ฉันพูดฉันมองน่าพี่เขานิ่งๆก่อนจะบอกออกไป

"ไม่ใช่แบบนั้นเเต่อายที่คนมองจริงๆตรงๆก็เขินค่ะที่โดนมอง"ฉันบอกออกไป นี่อายจริงๆนะดูสายตาพวกผู้หญิงสิมองเหมือนอยากเข้ามาตบฉันอย่างงั้นแหละ

"แล้วทำไมต้องแคร์สายตาคนอื่นด้วยครับ"เขาบอกกลับมา คนๆนี้ นี่มันมึนได้โล่จริงๆ แล้วฉันก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเพราะไม่จะพูดอะไรให้เข้าใจเเต่มาจับมือแบบนี่ก็เขินเป็นนะเว้ยย แล้วก็เดินมาจนถึงร้านน้ำ

"จะซื้ออะไรก็ซื้อเดี๋ยวพี่จะซื้อเลี้ยงขอโทษที่แกล้งเธอเมื่อตอนเช้า"หันมาบอก ก็ดีที่ยังคิดได้เดี๋ยวจะซื้อให้หมดทุกอย่างเลย

"บอกแล้วห้ามคืนคำนะคะ"ฉันบอกเขาแล้วก็จเดินไปหยิบของกินขนมน้ำเยอะเเยะไปหมด

MAIRIAW TALK

ไม่รู้อะไรทำให้ผมพูดกับเธอแบบนั้นนี่หรือผมจะน้อยใจนะที่เธอบอกให้ปล่อยมือเเต่เธอก็คงจะอายจริงๆแหละก็คนเล่นมองผมกับเธอเยอะจริงๆ

แต่ผมไม่ยอมปล่อยมือหรอกมือนุ่มนิ่มขนาดนี้ใครจะอยากปล่อย ผมคิดอะไรอยู่สติๆกลับมา

พอมาถึงร้านค้าผมก็บอกจะเลี้ยงเธอเพื่อเป็นการขอโทษที่แกล้งเธอตอนเช้า

"จะซื้ออะไรก็ซื้อเดี๋ยวพี่จะซื้อเลี้ยงขอโทษที่แกล้งเธอเมื่อตอนเช้า"ผมบอกเธอออกไปแบบเสียงนิ่งๆเธอหันมามองหน้าผมแล้วก็พูดว่า

"บอกแล้วห้ามคืนคำนะคะ"เธอบอกผมเสร็จก่อนจะเดินไปหยิบอะไรไม่รู้เยอะเเยะไปหมดบอกทีว่าซื้อไปกินไม่ใช่เอาไปแจกคนอื่น

"นี่จะซื้อไปแจกคนอื่นหรือไง"ผมถามเธอ

"บอกว่าจะเลี้ยงก็เลี้ยงไปเถอะหรือไม่มีเงินจ่ายคะ"เธอบอก นี่เธอไม่รู้จักไม้เรียวสายเปย์ซะเเล้วของเเค่นี้ทำไมจะจ่ายไม่ได้

"หึ ของเเค่นี้ทำไมจะจ่ายไม่ได้ที่ถามนี่เห็นว่าตัวเล็กจะกินเยอะไปไหน"ผมบอกเธอ เธอยิ้มแล้วก็หุบยิ้มทันที

"ไหนบอกว่าเหมือนฮิปโปไงมาวันนี้มาบอกว่าตัวเล็ก"เธอบอกผมก้วันนั้นเเค่อยากแกล้งนี่หน่า แค้นจริงๆนะยัยแว่นผมเอามือผมไปจับที่หัวเธอ

"พี่เเค่อยากแกล้งเธอเฉยๆ"ผมบอกเธอพร้อมกับเขย่าหัวเธอเล็กน้อย เธอน่าเเดงมากเลยสงสัยจะเขินจริง

"จ่ายตังได้ละ"เธอบอก แล้วผมก็จ่ายตังผมช่วยเธอถือถุงขนมด้วยก็แม่คุณเล่นซื้อซะขนาดนั้น

"แล้วตกลงพี่มีเรื่องอะไรจะคุยกับข้าวหรอคะ"เธอถามผมเออวะจะอ้างว่าไรดีล่ะ นึกออกละ

"วันนี้ที่เข้าเชียร์เค้าจะจับน้องรหัสกันปีสามเป็นพี่รหัสของปี1นะรู้มั้ย"ผมบอกเธอ

"จริงดิ ก็นึกว่าเรื่องอะไรที่จริงพี่ไม้เรียวเก็บไว้บอกตอนเข้าเชียร์ก็ได้นะคะ รู้มาบ้างว่าปีสามจะต้องเป็นพี่รหัสน้องรหัสกับปี1"เธอบอกเวลาผมอยู่ใกล้ๆเธอ ผมมักจะไม่เป็นตัวเองของตัวยิ่งเวลาเห็นเธออยู่ใกล้ไอนนท์ผมนี่ยิ่งหงุดหงิดเลยหรือนี่แหละที่เขาเรียกว่าหึง