บทที่ 30 พี่ไว้ใจผมได้นะ

สิปปกรเลิกงานก็รีบขับรถกลับมาที่คอนโดมิเนียมทันที พอมาถึงเขาก็ตรงไปที่ห้องของพราววรินทร์โดยไม่ได้แวะห้องของตัวเอง

ก๊อก...ก๊อก…

ชายหนุ่มยืนรอที่หน้าห้องอยู่นานกว่าหญิงสาวเจ้าของห้องจะเดินมาเปิด

“ช้าจัง มัวทำอะไรอยู่” เขาแกล้งทำเสียงขรึมตำหนิเจ้าของห้อง

“กำลังแต่งตัวอยู่ มาเร็วเหมือนกันนะ” เธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ