บทที่ 62   ปล่อยใจไปตามแรงปรารถนา  nc 1/3

พราววรินทร์รู้สึกขนลุกไปทั่วทั้งตัวสองมือดึงรั้งผ้าปูที่นอนไว้แน่น ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเพราะกลัวเขาจะได้ยินเสียง พอสิปปกรเห็นก็ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของเขามากขึ้น มือใหญ่บีบเคล้นด้วยแรงอารมณ์

“อ๊ะ!....อ่าส์….ปาล์ม”

พราววรินทร์หลุดเสียงครางเรียกชื่อเขาอย่างลืมตัว เมื่อเขาดูดดึงยอดอกเข้าปากอย่างหิวก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ