บทที่ 27 ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น2

ตอนที่ 27

ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น2

"นี่คุณย่าแก้ว คุณแม่ของน้าเคนเองครับ"

คำบอกของ เคนสกาย ทำให้หัวคิ้วเข้มของเจ้าหนูน้อยข้าวปุ้นขมวดยุ่งเข้าหากันยิ่งกว่าเดิม ขณะที่มัลลิกามองเด็กน้อยนิ่งไม่ละสายตาไปไหน แม้จะรู้สึกตะขิดตะขวงใจกับสรรพนามที่ลูกชายใช้แทนตัวเอง

แต่สิ่งมีชีวิตที่แสนน่ารักข้างหน้า ทำให้หล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ