บทที่ 38 เงาของคนเก่า...ที่ไม่เคยมี

ควันซิการ์สีเทาลอยคลุ้งบดบังใบหน้าเหี้ยมเกรียมของเสี่ยวิชัย ปราการปรายตามองรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั้นด้วยความเยือกเย็น วงแขนแกร่งที่โอบรัดเอวคอดของน้ำอิงออกแรงดึงร่างบางให้เบียดชิดสีข้างเขามากยิ่งขึ้นจนแทบไม่เหลือช่องว่าง

"ของสวยๆ งามๆ มักจะมาพร้อมกับรสนิยมที่เลือกคนดูแลครับเสี่ย" ปราการตอบกลับด้วยน้ำเสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ