บทที่ 64 รสชาติของความอบอุ่น

สายตาที่ทอดมองมาอย่างลึกซึ้งและคำขอบคุณแสนอ่อนโยนทำเอาน้ำอิงชะงัก หัวใจที่เคยเต้นสม่ำเสมอกลับกระหน่ำรัว ข้อมือเล็กที่ถูกเขาเกาะกุมไว้สั่นสะท้านน้อย ๆ ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัวดังเช่นวันวาน แต่เป็นความขวยเขินที่จู่โจมเข้ามาไม่ทันตั้งตัว

ความร้อนเห่อลามตั้งแต่พวงแก้มไปถึงใบหู ปราการเห็นปฏิกิริยาน่ารักน...