บทที่ 80 ระเบิดเวลา

‘ไม่จริง... อิงอัปสรไม่มีทางทำแบบนี้...’

เสียงสั่นพร่าดังสะท้อนในห้องทำงานที่เงียบสงัด ปราการก้มมองรูปถ่ายในมือที่ถูกกำแน่นจนขอบกระดาษยับย่น รอยยับทำให้ใบหน้าหวานของน้ำอิงในภาพบิดเบี้ยว ชายหนุ่มคลายฝ่ามือออกช้า ๆ ทิ้งกระดาษเหล่านั้นลงบนโต๊ะกระจกราวกับเป็นของร้อนจัด เขาสูดลมหายใจเข้าปอดลึก พยายามดึง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ