บทที่ 86 โทษทัณฑ์ของลูกหนี้

น้ำอิงยืนนิ่ง ร่างกายชาวาบถึงปลายนิ้ว มือที่ประคองแก้วกาแฟสั่นสะท้านจนต้องรีบวางมันลงบนโต๊ะคอนโซลใกล้ ๆ เพื่อไม่ให้ของเหลวสีเข้มหกเลอะเทอะ

ดวงตาคู่สวยที่รื้นด้วยน้ำตาช้อนมองชายหนุ่ม เธอพยายามค้นหาความล้อเล่นหรือความอบอุ่นแบบที่เขาเพิ่งมอบให้ก่อนหน้านี้ ทว่าสิ่งที่สะท้อนกลับมามีแต่ความว่างเปล่า

“คุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ