บทที่ 87 จุดแตกหักของความเชื่อใจ

บรรยากาศภายในห้องนอนใหญ่ที่ตอนนี้ไม่ต่างจากคุก แสงแดดที่สาดผ่านม่านเนื้อหนาไม่อาจมอบความอบอุ่นให้ร่างบอบบางที่นั่งซุกหน้าอยู่บนโซฟาปลายเตียงได้เลย

น้ำอิงปล่อยให้น้ำตาแห่งความไม่เข้าใจไหลริน ตั้งแต่ถูกปราการออกคำสั่งกักบริเวณด้วยท่าทีเย็นชา เธอก็เอาแต่จมอยู่กับคำถาม ทำไมสัมผัสอ่อนโยนและคำพร่ำบอกรักก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ