บทที่ 12 ขอโทษ

บ่ายวันนั้น รถแท็กซี่ก็มาจอดหน้าแหล่งชุมชน พร้อมกับคนขับที่ลงมาเปิดประตูให้เอวาอย่างผิดปกติปกติวิสัยคนปกติ ชายคนนั้นไม่ได้พูดอะไร ไม่เก็บแม้กระทั่งเงิน แค่ขับรถจากไปเงียบๆ หลังทำหน้าที่ตัวเองเสร็จ 

สองเท้าที่แทบไร้เรี่ยวแรงลากผ่านพื้นปูนขรุขระไปตามซอยแคบๆ เธอกอดตัวเองไว้แน่นขณะพยายามเพ่งมองภาพตรงหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ