บทที่ 33 จุกจนถึงลิ้นปี่

“อย่าจ้องแบบนั้น กูจะทนไม่ไหว!” 

ตอนนั้นเองเธอถึงได้ ค่อยๆ ละสายตามาจ้องหน้าเขาแทน ไม่มีแววตำหนิบนใบหน้าคม มีเพียงความปรารถนาในตัวเธอที่ฉายแววเด่นชัดออกมาอย่างปิดไม่มิด 

“มันจะไม่เจ็บใช่ไหม ฉันกลัว คือ…ของนายมันดู… ใหญ่” 

เขาไม่ตอบ แค่โน้มตัวลงมาประทับจูบลงบนเรียวปากอวบอิ่มช้าๆ แทรกลิ้นร้อนเข้ามา...