บทที่ 34 เปลี่ยนไป

เสียงฝนที่เคยกระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่งตลอดทั้งคืน ในที่สุดก็เหลือเพียงเสียงหยดน้ำที่ร่วงลงจากปลายกิ่งไม้เป็นจังหวะสม่ำเสมอในเช้าวันต่อมา เอวาค่อยๆ ลืมตาขึ้นหลังเพิ่งนอนหลับไปได้ไม่นาน บิดตัวอย่างเกียจคร้าน พลันเมื่อร่างกายรู้สึกถึงความเมื่อยล้าตามเนื้อตัว เธอถึงได้ตื่นเต็มตา

“ฉิบหาย…” มือเล็กรีบดึงผ...