บทที่ 36 รุก

เอวาอ้าปากค้าง ตากลมเบิกกว้าง ไม่อยากจะเชื่อหู ทั้งยังคิดว่าตัวเองต้องฝันไปอยู่แน่ๆ เธอถึงกับยกมือตบใบหน้าเบาๆ กะพริบตาปริบๆ หวังให้ภาพตรงหน้าหายไป แต่นอกจากมันจะยังอยู่แล้ว คนตรงหน้ายังยกนิ้วขึ้นมาดีดหน้าผากเธอซ้ำไปอีก เพื่อตอกย้ำคำพูดของตัวเอง 

“อ๊ะ! ดีดหน้าผากฉันทำไม” ปากน้อยๆ เบ้ลง มือกุมหน้าผา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ