บทที่ 43 เร่าร้อน

“ราม ไม่เอาแล้ว” 

ถึงจะส่ายหน้า แต่เอวาดันแอ่นอกรับสัมผัสเมื่อฝ่ามือหนาฟอนเฟ้นหยอกเย้าทรวงอกอิ่มอย่างหนัก ก่อรามจะโน้มตัวลงมาครอบครองความหวานฉ่ำอย่างละโมบ สร้างความวาบหวามปั่นป่วนจนขาเรียวสวยเต้นระริกและเกร็งเกาะสะโพกสอบไว้แน่น

“จะเอาเข้าแล้วนะ อย่าเกร็ง เดี๋ยวเจ็บ”

เสียงทุ้มกระซิบแผ่ว แทรกตัวเข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ