บทที่ 87 เช้าวันใหม่

แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดส่องลอดผ่านม่านเข้ามาภายในห้องนอนเล็กๆ ลมยามเช้าพัดหอบเอาความเย็นสบายเข้ามาลูบไล้ผิวเนื้อของสองคนที่กำลังนอนกอดกันบนเตียงนอนขนาดห้าฟุตครึ่ง  

เอวาปรือตาขึ้นอย่างช้าๆ กะพริบตสปริบเพื่อปรับให้รับกับแสง สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือความอบอุ่นอันฝที่โอบรัดอยู่รอบเอว และกลิ่นกายหอมสะอาดอันเ...