บทที่ 58 58

“เลี้ยงข้าวทั้งที พามาเลี้ยงที่นี่อะนะ ไม่ลงทุนเลย”

โมกข์หัวเราะในลำคอเมื่อคนที่เดินข้างตัวส่งเสียงติดงอแง หลังจากที่เขาเฉลยว่าเป้าหมายมื้อเที่ยงคือร้านไหน รู้หรอกว่าอีกฝ่ายไม่ได้เรื่องมาก เพียงแค่โอดครวญเล่นๆ ไปอย่างนั้น

“ฝนตกขนาดนี้จะออกไปไหนได้ รถติด” เพราะฝนเป็นเหตุลูกค้าถึงขอเลื่อนนัดเป็นวันอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ