บทที่ 10 ตอนที่ 9 อยากมีแฟนชื่อไอซ์ไหมล่ะ ?

ตอนที่ 9 อยากมีแฟนชื่อไอซ์ไหมล่ะ ?

วันสิ้นปี..คืนข้ามปี 

บ้านประภาวิทย์ 

"แต่งตัวให้มันเร็ว ๆ หน่อยเถอะ" ไอทรานยืนพักสะโพกมองธิชาที่กำลังจัดชุดรัดรูปของตัวเองให้เข้าที่พลางส่ายหน้าเอือม 

"เสร็จแล้ว" ธิชาหันกลับมามองนิ่ง เดินตรงมากอดแขนทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของลงไปยังด้านล่าง ผ่านผู้ใหญ่หลายท่านด้วยรอยยิ้ม 

"ไปเดตกันที่ไหนล่ะ" คุณาเอ่ยถามลูกชายเสียงเรียบ 

"ก็คงที่ไหนสักที่ ไปดื่มแล้วก็ค้าง" เขาตอบกลับไม่ต่างจากเสียงที่ผู้เป็นพ่อถามสักเท่าไหร่ 

"ดูแลกันดี ๆ" 

"ครับ" ไอทรานตอบแล้วหันมองคนข้างกายที่ปั้นหน้ายิ้มไม่หุบก่อนจะส่ายหน้าเอือม 

บนรถ..

"เอกการละครแล้วมั้งแบบนี้" 

"นายนั่นแหละจะทำให้โป๊ะ!" 

"รู้ก็ดี" 

"ไม่ดี รำคาญ"

"ฉันรำคาญเธอมากกว่าไหม ต้องเห็นหน้าทุกวัน" 

"ฉันชอบขี้หน้านายตายแหละ!" 

"เหอะ!" ชายหนุ่มแค่นหัวเราะก่อนจะเปิดไฟเลี้ยว ขับเข้าไปในซอยมืดและเปลี่ยว ก่อนจะไล่ธิชาลง 

"ทุเรศ" ธิชาว่าให้เจ้าของรถหรู ก่อนจะฟักยูใส่ไอทรานเพื่อนแฟนเก่าของเธอด้วยความหมั่นไส้ 

เดินกระทืบเท้าไปเปิดประตูรถคันที่จอดรอแล้วออกไปด้วยกัน..

ไอทรานไม่ถือสาด้วยความที่เห็นหน้าคร่าตากันมาหลายปี แต่รู้จักเพราะเธอเป็นเมียเพื่อนนะ ไม่ใช่ฐานะภรรยาแบบนี้ 

ร่างสูงหยุดยืนอยู่หน้าห้องลินดา..ก่อนจะโผลเข้ากอดเธอทันทีที่ประตูเปิดออก ทำเราต่างก็หัวเราะคิกคัก 

"คืนนี้มานอนค้าง ขอนอนด้วยได้หรือเปล่า"

"นอนบนโซฟาเหรอคะ"

"ได้ดิ ถ้านอนด้วยกัน" 

"ลินดาไม่นอนค่ะ" 

"เธอนอนตรงไหนพี่ก็นอนตรงนั้น" 

"^ ^" ลินดายิ้มหวานมองร่างสูงตรงหน้าที่โน้มใบหน้าหล่อลงมาคลอเคลียแก้มทั้งสองข้างของเธอ โดยที่เธอเองก็เต็มใจให้เขาทำ แถมยังปีนโซฟาขึ้นไปประคองใบหน้าเขามาหอมและจุ๊บกลับอีกด้วย ~ 

"ร้ายกาจ" ชายหนุ่มว่าแล้วจับปลายจมูกโด่งหยอกเย้า

"ไม่ยอมเสียเปรียบคนเดียวค่ะ ~" 

"เลยต้องหอมคืนจูบคืนเหรอ" 

"ใช่ค่ะ พี่ไอซ์ชื่นใจคนเดียว ลินดาอยากชื่นใจบ้าง" 

"หึหึ..เอาดิ พี่ให้เธอนอนกอดทั้งคืน" 

"แค่นอนกอดนะคะ ห้ามเจ้าเล่ห์.." หรี่ตามองใบหน้าหล่อเหลาอย่างรู้ทัน 

ปกติไม่ค้างด้วยกันแต่เพราะวันนี้เป็นวันสิ้นปีละมั้งเขาถึงได้มานอนค้างด้วยกันในคืนข้ามปี ข้ามไปวันใหม่ของปีใหม่ที่เข้าสู่เดือนเกิดของเธอ 

"นิดหน่อยไม่ได้เลยเหรอ" 

"วางแผนมาเหรอคะ" 

"ไม่วางแผน แค่ถามนิดหน่อยก็ไม่ได้เหรอ ให้มากกว่าจูบหน่อยไม่ได้หรือไง ?" 

"นิดหน่อยของผู้ชายคือแค่ไหนคะ ใช่เท่าไหร่ก็ไม่พอหรือเปล่า"

"ถ้าพี่กดเธอตอนนี้เธอก็ไม่รอดหรอก แค่ไม่ได้ทำ" 

"ค่ะ ลินดาไว้ใจถึงอนุญาตให้มาหามานอนค้างวันนี้ได้"

"เห็นพี่เป็นสุภาพบุรุษขนาดนั้นเลยเหรอ" 

"ก็ค่ะ แต่ลดความเป็นสุภาพบุรุษจาก 100 เหลือ 70" 

"..?" คนถูกหักลบคะแนนถึงกับขมวดคิ้วไม่เข้าใจ

"ครั้งแรกทำลินดาตกใจหัก 20 ค่ะ ส่วนอีก 10 คือจูบบ่อย แล้วก็นานด้วยลินดาจะขาดอากาศหายใจ" 

"ติดลบเลยได้ไหม ?" เขาถามออกไปเสียงอ่อนโยน 

ถ้าลินดาพยักหน้ารับหรือตกลงเขาจะทำเลย ลงมือทำให้เธอไม่ต้องรู้สึกหวาดกลัวการมีครั้งแรกอีกต่อไป ท่าทางน่ารักของเด็กตรงหน้าทำให้เขาอยากทำกับเธอครั้งแล้วครั้งเล่า 

แต่ก็ทำได้แค่อดทน รอ..รอวันที่เธอพร้อมและอนุญาตให้ทำ ไม่รู้วันนั้นคือเมื่อไหร่ แต่ทุกครั้งที่ได้กอดได้จูบเลือดในกายมันสูบฉีดแข็งปวดหนึบดุนดันขาเธอแทบทุกครั้ง ไม่รู้ลินดารู้บ้างหรือเปล่า

"คนเจ้าเล่ห์ ใจร้อนมาก" ลินดายู่ปากใส่ส่ายหน้าไปมา เป็นการปฏิเสธแบบอ้อม ๆ ให้เขารู้ว่าเธอยังไม่พร้อม 

"รู้ไหมว่าต้องอดทนมากขนาดไหน" 

"ขนาดไหนคะ" 

"เดี๋ยวปีใหม่ให้ดู" 

"ทะลึ่ง" 

"พี่ดูของเธอไปแล้ว เธอเสียเปรียบนะ" 

"ลินดาไม่อยากเห็นค่ะ" 

"ดูหน่อย มันน่ารักมากนะ เผื่อเห็นแล้วจะอยากจับอยากจูบจุ๊บก็ว่ากันไป" 

"พี่ไอซ์ตอนนี้พูดเยอะกว่าเมื่อก่อนมาก ๆ พูดแต่เรื่องลามก ทะลึ่ง" 

"หึหึ ก็พูดกับเธอคนเดียว ไม่เคยพูดกับคนอื่น" 

"สาวเยอะแยะจะพูดกับลินดาคนเดียวได้ยังไง" 

"พี่มีเธอคนเดียว" 

"จริงหรือเปล่าคะ ?" เอียงคอหรี่ตามองชายหนุ่มที่กอดคลอเคลียเธอไม่ห่างยิ้ม ๆ 

"จริง" 

"^ ^" เหมือนทุกอย่างที่กังวลเริ่มคลี่คลายเมื่อชายหนุ่มบอกว่ามีแค่เธอ เท่ากับว่าตอนนี้เขายังโสดอยู่แม้จะอายุ 27 ปี แล้วก็ตาม 

"ลินดาขอถามตรง ๆ ได้ไหมคะ" 

"เรื่องอะไร"

"พี่ไอซ์มีแฟนหรือเปล่าคะ" 

"ไม่มี" มีก็แต่เมียแต่ง เมียที่แต่งมาแล้วอยู่บ้าน 

"ลินดาก็ไม่มีเหมือนกัน" 

"อยากมีแฟนชื่อไอซ์ไหมล่ะ ?" ถามลินดายิ้ม ๆ รั้งเธอล้มลงนอนบนโซฟาหวังคลอเคลียริมฝีปากสวยให้หายคิดถึง 

"ขอเวลาอีกนิดค่ะ"

"อย่านาน" 

"..."

"ถ้านานพี่จะไม่อดทนแล้ว" 

"คนเจ้าเล่ห์"

"ยอมเจ้าเล่ห์" เขาว่าแล้วประคองใบหน้าสวยหันมาสบตา ทาบทับริมฝีปากคลอเคลียปากเรียวสวยตรงหน้าไม่ห่าง ทั้งดูดและดึงเม้มปากเธอเป็นระยะจนได้ยินเสียงครางในลำคอของลินดา 

ลิ้นอุ่นตวัดเกี่ยวพันเข้าหากันเป็นระยะ ผลัดกันดูดกลืนน้ำลายกันและกันไร้ซึ่งความรังเกียจ ก่อนจะเป็นเขาที่ผละริมฝีปากออกแล้วซุกไซ้ซบซอกคอเธอ พ่นลมหายใจหนัก ๆ รดต้นคอลินดาอย่างที่พยายามอดทน 

ความปวดหนึบของช่วงล่างและอารมณ์อยากที่พลุ่งพล่านตอนนี้มันยากเกินกว่าจะควบคุม ทั้งที่พยายามอดทนมาเนิ่นนานจนวันนี้เหมือนจะทนไม่ไหวอีกแล้ว

"หายใจแรงจัง.." ลินดาโอบกอดคนด้านบนลูบหลังให้เขาคลายความกังวล 

"อยากทำ" 

"..." ลินดาหยุดชะงักมือที่กำลังลูบหลังปลอบ รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อใบหน้าหล่อเริ่มขยับไซ้คอ 

ไอทรานขยับตัวลุกขึ้นนั่งลูบหน้าลวก ๆ ด้วยมือที่สั่นเทา พยายามไม่นึกไม่คิดถึงภาพลินดาเมื่อวันก่อนด้วยการเดินไปล้างหน้าในห้องน้ำ วักน้ำใส่หน้าให้ได้สติกลับคืนมา..

ก่อนจะเดินออกไปจับมือลินดามายืนอยู่ที่ริมกระจก มองเวลาของคืนนี้ที่เราจะข้ามปีไปด้วยกัน..

แขนแกร่งพาดลงบนไหล่มนโดยลินดาจับมือเขาไปแนบแก้มแล้วกุมไว้ยิ้ม ๆ หันมาสบตากันจูบกันอีกครั้งก่อนเสียงพลุจะดังขึ้น 

ตาสองคู่จึงได้หันไปมองพลุที่จุดขึ้นในวันปีใหม่ 

"สวัสดีปีใหม่ค่ะพี่ไอซ์ ~" ลินดากางแขนโอบกอดคนด้านข้างแน่นซบใบหน้าแนบอกเขาขยับขยุกขยิกก่อนจะเงยหน้าเกยคางบนอก..

"สวัสดีปีใหม่ครับลินดา" ชายหนุ่มตอบกลับพลางเก็บเส้นผมไปเกี่ยวหลังหูให้เธอ โน้มใบหน้าลงไปพรมจูบจุ๊บ ๆ กันเหมือนอย่างทุกครั้ง 

"ลินดามีความสุขนะ ^ ^"

บทก่อนหน้า
บทถัดไป