บทที่ 11 ตอนที่ 10 เธอขอร้องพี่เองนะ..
ตอนที่ 10 เธอขอร้องพี่เองนะ..
ชายหนุ่มไม่รอช้า เดินป้อนจูบลินดาให้ถอยหลังไปยังประตูห้องนอนของเธอ ร่างเล็กดูตกใจเล็กน้อยแต่ก็ยอมถอยให้แต่โดยดีจนร่างเขาและเธอนอนลงปลายเตียง
ผลัดกันจูบดูดปากกันและกันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร..
"พ..พี่ไอซ์ ~" ลินดาผละมือที่โอบรอบลำคอออกมาดันอกชายหนุ่มตรงหน้าที่เริ่มลูบไล้ตามลำตัวของเธอไม่เหมือนอย่างทุกครั้ง
"หืม.." เจ้าของชื่อครางรับในคอ
"พ..พอก่อนไหมคะ ล..ลินดากลัว"
"กลัวพี่เหรอ" เขาผละใบหน้าออกจากซอกคอสบตาเธอที่บอกว่ากลัว พรมจูบกลีบปากสวยย้ำ ๆ ซ้ำ ๆ หลายครั้งให้คลายกังวล
ก่อนจะเอนตัวล้มลงนอนข้างลินดาพร้อมกับความอยากที่ทำให้เขาวูบวาบไปทั้งตัว หากสังเกตเห็นตอนนี้เขากำลังอดทนกับตัวเองมาก
"ยิ่งจูบก็ยิ่งรู้สึก..หรือเปล่าคะ" ลินดาขยับตัวลุกขึ้นนั่งหยิบหมอนมาวางบนตักมองพี่ไอซ์ที่นอนยกแขนเกยหน้าผากเหมือนคนกำลังคิดอะไรอยู่
"อืม.." ครางรับในลำคอ พลางคิดว่าจะให้เดินไปเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตากินน้ำเย็นอีกครั้งคงไม่เป็นผลแล้วละ อดทนมามากแล้ว ให้ทนอีกคงไม่ไหว
"ล..ลินดาขอโทษนะคะ"
"ขอโทษอะไร"
"ก็ขอโทษที่.."
"ถ้าคืนนี้ไม่ค้างด้วยโกรธหรือเปล่า" เขายกแขนที่เกยหน้าผากออก หันมองเธอที่เอียงคอมองเขา
ใจหนึ่งอยากหาที่ลงแล้วรีบกลับมา อีกใจก็ละอายใจที่ต้องไปมีอะไรกับคนอื่นแล้วกลับมากอดเธอ เขาไม่อยากเป็นผู้ชายแบบนั้น
"ต้องการมากใช่ไหมคะ.." ลินดาถามเสียงสั่นเทา กุมมือที่จับผสานกันแน่นเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาที่แดงก่ำ
พลางคิดว่าถ้าให้พี่ไอซ์ออกไปตอนนี้ ไปมีอะไรกับคนอื่นเธอรับไหวหรือเปล่า โอเคไหมถ้ารู้ว่าเขาต้องไปนอนกับใคร
"..." ชายหนุ่มไม่ได้ตอบกลับแต่มองตาเธอด้วยความสับสน ก่อนจะรีบลุกขึ้นนั่งแล้วหันมองเธออีกครั้ง
"จะไปแล้วเหรอคะ" ลินดาถามแล้วหันมองเวลา ตอนนี้เพิ่งจะเที่ยงคืนยี่สิบนาทีเท่านั้น
"อืม.." เขาตอบรับในลำคอลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินไปยังประตูห้องของเธอ แล้วเปิดออกก่อนจะปิดให้เจ้าของห้อง
รีบหันมองหากุญแจรถ ตรงไปยังประตูห้องก่อนจะหยุดชะงัก..เพราะอ้อมแขนของลินดาที่โอบกอดจากด้านหลัง
"อย่าไปได้ไหมคะ..อย่าไปมีอะไรกับคนอื่นเลยนะ"
"..."
"ลินดาขอช่วยได้ไหม ฮึก..ลินดายังไม่พร้อม"
"เมื่อไหร่จะพร้อม ?" เขาเค้นเสียงถามออกไป รอน่ะรอได้ แต่เธอไหวหรือเปล่าถ้ารู้ว่าระหว่างนี้เขาต้องออกไปซื้อกินข้างนอก
"ลินดาเป็นวันนั้นของเดือน รอมันหมดก่อนได้ไหม.."
"..."
"นะคะพี่ไอซ์ นะคะ.." เธออ้อนขอเขาที่ยืนนิ่งเงียบไม่ขยับ
ที่คิดไว้คืออยากให้เขาในคืนวันเกิดของตัวเอง แต่ใครจะรู้มาถึงวันนี้ตอนนี้เขาจะต้องการมากขนาดนี้ เธอไม่ได้อยากประวิงเวลาหรือเล่นตัวมากจนเกินไป ก็แค่อยากมั่นใจอีกหน่อยว่าครั้งแรกของเธอมันจะไม่สูญเปล่าหรือเสียไปฟรี ๆ ให้กับคนที่ไม่รักกัน
ชายหนุ่มยืนฟังเสียงร้องขอของคนด้านหลังสลับดันลิ้นสากติดกระพุ้งแก้ม ขบกรามแน่นก่อนจะหันไปช้อนลินดาขึ้นมาในอกเดินกลับเข้าห้องเดิมที่เพิ่งออกมา
วางเธอลงกลางเตียงแล้วลุกไปปิดไฟเหลือไว้เพียงแสงสลัว ๆ คลานเข่าไปขึ้นคร่อมคนใต้ร่างไร้ซึ่งคำพูด ปลดกระดุมเสื้อตัวเองทีละเม็ดอย่างใจเย็นแล้วโยนมันทิ้งข้างเตียง
"เธอขอร้องพี่เองนะ.." เขาถามย้ำในตอนที่กำลังจะถลกเสื้อยืดของเธอขึ้น
"ถ้ามันทำให้พี่ไอซ์ไม่ไปหาคนอื่น ลินดายอมค่ะ.." เธอตอบเสียงสั่นสบตาคนด้านบนผ่านแสงไฟสลัวด้วยความกลัว แต่อีกใจก็ยังฮึดสู้หวังเอาร่างกายมัดใจคนตรงหน้าให้อยู่หมัด
"พี่ไม่มีใครหรอก มีแค่เธอ"
"..." คำตอบของชายหนุ่มทำให้เธอรีบเช็ดน้ำตาบนใบหน้าออกลวก ๆ ขยับให้พี่ไอซ์ปลดตะขอเสื้อใน จนเมื่อสำเร็จเธอก็ช่วยเขาถอดเสื้อและชุดชั้นในตัวเองออก
เท่ากับว่าตอนนี้..ลินดากำลังนอนเปลือยช่วงบนให้ผู้ชายที่แอบชอบมาหลายปีได้ลูบไล้สัมผัส..ครอบครอง
"สวยมาก.." ริมฝีปากหยักขยับพูดโดยที่ไม่ละสายตาจากเม็ดเล็กสองข้าง มือใหญ่โกยเนื้อหน้าอกเข้าหากัน ก่อนจะโน้มลำตัวลงคล้ายทาบทับ
ครอบริมฝีปากไปกับเม็ดนมสีชมพูอ่อนขนาดเล็กทั้งสองข้างสลับกันไปมา ดูดดึงขบเม้มจนรู้สึกพึงพอใจ จึงได้ปลดกระดุมกางเกงแล้วรั้งความใหญ่ยาวออกมาถูไถหน้าขาลินดา
"ช่วยพี่กำมันหน่อยครับ.." เอ่ยขอลินดาเสียงแหบพร่า จับมือเล็กสั่นเทามากำความใหญ่ยาวขยับขึ้นลง
"พี่อยากให้เราทำให้ ทำให้หน่อยได้หรือเปล่า"
"หืม ~" เมื่อเห็นลินดาเงียบไปเขาก็คลอเคลียใบหน้าเธอและเอ่ยถามในลำคอซ้ำอีกครั้ง จนมือเล็กที่ไม่กล้ากำเริ่มกุมเต็มมือ
"ถ้าไม่อยากทำ นอนเฉย ๆ พี่ทำเอง" เป็นประโยคที่ทำให้ลินดาพยักหน้าหงึกหงักจนเขาเอ็นดู ขยับลุกขึ้นนั่งกำท่อนเนื้อชักขึ้นชักลงหัวเราะในลำคอ
"อยากดูตอนมันมีน้ำออกมาหรือตอนนี้.."
"รีบดูหน่อย เดี๋ยวมันอายหดกลับเหลือตัวเล็ก"
"ม..มันไม่เล็กหรอกค่ะ"
"อนาคตลินดาจะทำให้มันเล็ก พี่คิดว่านะ"
"..." เธอแทบไม่กล้าลืมตามองสิ่งที่เขาให้จับด้วยซ้ำ เคยเห็นในหนังรักผู้ใหญ่ คิดว่าขนาดมันใหญ่มาก พอได้จับจริง ๆ ไม่เล็กเลย แบบนี้ครั้งแรกคงรู้สึกเจ็บมากแน่ ๆ
ต่อให้คนทำจะเป็นคนที่เธอรักเธอชอบก็เถอะ..ยังไงก็เจ็บอยู่ดี
"เดี๋ยวตอนน้ำออกมาต้องลืมตามองนะ" เขาพูดแล้วจูบไปที่ริมฝีปากสวย รั้งเธอหันมาหากัน
เริ่มไซ้ที่ลำคอสลับสาวกายใหญ่รัว ๆ จนมาดูดนมเม็ดเล็ก ทั้งโกยทั้งดูดเม้ม เสียงลามกดังจ๊วบจ๊าบทำลินดาขยับขายุกยิกไปมา
ร่างสูงกระทำอยู่อย่างนั้นไม่กี่นาที น้ำขาวขุ่นก็พุ่งกระฉูดเปรอะเปื้อนหน้าท้องแบนราบของลินดา พร้อมเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของเขาในตอนที่รีดน้ำกามออก
"ซี๊ดดด อ่า..อ่า ~ เสร็จแล้ว นะ"
"น้ำออกมาละ ลืมตาเลย" ไอทรานใช้มือที่ไม่เปื้อนจับใบหน้าขึ้นสีของลินดาบอกให้เธอลืมตามอง
ตากลมโตเบิกโพลงแทบไม่เชื่อสายตา..
ขนาดของพี่ไอซ์ค่อนข้างใหญ่หัวเป็นสีชมพูแถมยังมีน้ำขาว ๆ พุ่งออกมาไม่หยุดทั้งที่บนหน้าท้องเธอมันก็เยอะมากแล้ว
"ของพี่น่ารักไหม ?" ถามลินดาก่อนจะแค่นหัวเราะเมื่อเธอส่ายหน้าแล้วหันไปคว้าทิชชูมาเช็ดที่หน้าท้องตัวเอง
"ถ้าทำด้วยกันไม่เลอะแบบนี้หรอก.."
"..รู้ไหมทำไม ?" ลินดาส่ายหน้าไปมาแทนคำตอบ
"พี่จะปล่อยในตัวเราแทน แล้วอุ้มไปทำต่อที่ห้องน้ำ.."
"O_O" ลินดาตาโตแทบไม่เชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน
แล้วก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อพี่ไอซ์อุ้มเธอไปเข้าห้องน้ำ วางลงบนอ่างล้างหน้าโดยที่เขายืนทำ..แบบเดิม ซึ่งรอบนี้แสงสว่างของห้องน้ำมันสว่างมาก เห็นแทบทั้งหมด ทุกจังหวะที่แขนแข็งแรงขยับเข้าออก
01.30 นาฬิกา
"นอนได้แล้ว ถ้าไม่นอนพี่ทำอีกนะ"
"ลินดาเจ็บแล้วค่ะ ~" เธอรีบขยับซุกใบหน้าแนบอกเขาพูดเสียงอู้อี้ด้วยที่ว่ารู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอกทั้งสองข้าง รวมไปถึงลำคอ
"พรุ่งนี้พี่ทายาให้ใหม่ครับ"
"ไม่ต้องแล้วค่ะ"
"ทำไม.."
"เมื่อกี้บอกจะทาให้แต่เอาน้ำนั้นมาป้าย ลินดาไม่เอาแล้ว ไม่ต้องทาเดี๋ยวมันหายเองค่ะ"
"หึหึ..แบบนั้นก็ได้ครับ ฝันดีนะ ~" ไอทรานหัวเราะในลำคอหอมขมับบางค้างไว้เอ่ยบอกฝันดีเสียงหวาน
"เช่นกันนะคะ ~"
