บทที่ 59 ตอนที่ 58 แพ้แล้วอย่าพาล

ตอนที่ 58 แพ้แล้วอย่าพาล

ร่างเล็กที่ถูกรั้งให้นั่งอยู่บนตักจับมือสองข้างที่โอบกอดเธอคลายออก ดันตัวเองลงไปนั่งด้านข้างแล้วเชยปลายคางเขาที่ก้มหน้าไม่สบตาให้เงยหน้ามองตากัน..

"เรื่องจริงใช่ไหมคะ"

"อืม..ทั้งหมดนั่นแหละ" 

"..." ลิสาที่ได้ยินคำตอบชัดเจนถึงกับชาไปทั้งตัว 

ไม่ใช่เขาไม่รักกัน เรารัก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ