บทที่ 25 บทที่ 22 ตบหน้า

บทที่ 22

ตบหน้า

ยังไม่ทันที่ราชาจะก้าวเท้าเข้าไปถึงต้นตอของความสงสัย เสียงใสที่เจือไปด้วยความดีใจก็ดังกังวานมาจากชั้นบน กิ่งเทียนที่เมื่อกลางวันเพิ่งจะแปลงร่างเป็นยักษ์ใส่เขา บัดนี้กลับยืนเกาะราวบันไดแล้วยิ้มแป้นออกมาอย่างสดใสราวกับเด็ก ๆ

“พี่ทิว!”

คนตัวเล็กสาวเท้าวิ่งลงมาจากบันไดวนอย่างรวดเร็ว ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ