บทที่ 28 บทที่ 25 ล่ามรักแม่เลี้ยง

บทที่ 25

ล่ามรักแม่เลี้ยง

เสียงโซ่เหล็กที่กระทบกับเสาเตียงดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องนอนกว้างขวางของราชา เขาจัดการล็อกแม่กุญแจเข้าที่ข้อเท้าบางอย่างแน่นหนา ก่อนจะยืดตัวขึ้นมองผลงานของตัวเองด้วยสายตาที่เย็นเยียบ

“เธอคิดว่าจะหนีไปจากคนอย่างฉันได้เหรอ ฝันไปเถอะ” ราชาเอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยความถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ