บทที่ 9 บทที่ 7 หงส์ปีกหัก

บทที่ 7

หงส์ปีกหัก

ราชาค่อย ๆ ถอนกายแกร่งออกจากร่างเล็กอย่างเชื่องช้า ทว่าดวงตาคู่คมกริบกลับยังไม่ยอมละไปจากร่างที่เพิ่งย่ำยีจนยับเยินคามือ ชายหนุ่มแค่นหัวเราะออกมาอย่างเหยียดหยามพลางมองร่องรอยแห่งความอัปยศที่ตนเป็นคนฝากไว้

“ทีนี้ก็สมใจตาแก่แล้วสินะ.. อยากดัดหลังฉันนัก ฉันก็ดัดกลับแบบนี้ซะเลย ป่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ