บทที่ 10 สินค้าประมูล

ชุดซีทรูตัวนี้เขาซื้อมานานแต่ยังหาสินค้า (ผู้หญิง) ที่ใส่ชุดนี้ออกมาได้สวย เห็นแล้วอยากลากเข้าห้องไม่ได้ ถ้าโกสินทร์ไม่รู้สึกกระสัน ลูกค้าของเขาก็จะไม่รู้สึกเหมือนกัน แต่แล้วเขาก็เจอสินค้าที่สามารถใส่ชุดนี้ได้สวย อึ๋ม แค่มองดูสัดส่วนเรือนร่างที่แสนจะเย้ายวนตรงหน้า กับใบหน้าดื้อรั้นของญดาเรศ ก็ทำให้เขารู้สึกคึกคักไม่น้อย

“ผ่าน”

คำพูดของโกสินทร์เป็นคำยืนยันว่าสินค้าชิ้นนี้จะต้องสร้างความประทับใจและสร้างมูลค่าในค่ำคืนนี้ได้จนถึง 7 หลักแน่ ของดี ของเด็ด และยังซิง ราคาเริ่มต้นเขาจะเปิดไม่ต่ำกว่า 5 แสนบาท นี่แค่ราคาเช่าเท่านั้นนะ

“ชุดนี้เหมาะกับเธอจริง ๆ”

ในที่สุดชุดนี้ก็เจอเจ้าของที่คู่ควรกับมันแถมเขายังได้มาฟรี ๆ และได้เงินบวกเพิ่มจากท่านผบ.ตร. (คุณพ่อตา)เพิ่มมาอีก หากคืนนี้ญดาเรศสร้างตัวเลขได้เกินความคาดหมายของเขา โกสินทร์คงต้องเตรียมของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปให้คุณพ่อตาสักหน่อยแล้ว ของขวัญที่มอบตัวสร้างเงินสร้างทองมาให้เขา

“หนูไม่ชอบ หนูไม่อยากใส่” ญดาเรศเกลียดชุดนี้ เธอไม่คิดว่ามันจะเหมาะกับเธอ มันโป๊เกินไป

“แต่ก็ยอมใส่นี่ เธอใส่สวยนะ ไม่ชอบเหรอ”

“ไม่ชอบค่ะ” ญดาเรศรีบตอบโดยไม่ต้องหยุดคิด เธอชอบไม่ลงหรอก

“หึ ฉันไม่ได้จะชมใครง่าย ๆ แต่เธอได้รับคำชมจากฉันก็ควรดีใจ และใช้ชุดนี้ให้คุ้มค่า”

ถ้าโกสินทร์ชม ก็คือชมจริง ๆ ญดาเรศใส่ชุดนี้ได้เซ็กซี่มาก เรือนร่างของเธอสมส่วน ส่วนที่ควรใหญ่ก็ใหญ่ซะใจ สะโพกกลมกลึงน่าขย้ำ เอวบางคอดกิ่วแต่ก็ไม่ได้บางจนเป็นกระดาษ ญดาเรศตัวเล็กแต่ก็มีน้ำมีนวลพอได้จับได้บีบเฟ้นคงจะมันมือไม่น้อย

โกสินทร์ไม่ได้พิศวาสญดาเรศ แต่เขาก็ผู้ชายที่เลือดในกายยังพลุ่งพล่าน เมื่อได้เห็นของสวยงามและล่อตาล่อใจแบบนี้จะไม่ให้รู้สึก ‘อยาก’ ได้ยังไง

แต่โกสินทร์เป็นคนควบคุมตัวเองได้เก่งมาก ถึงจะอยากแค่ไหน แต่เขายั้งตัวเองไหว สินค้าต้องออกไปทำเงิน ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะเอามาระบายตัณหาของตัวเอง เงินต้องมาก่อน เรื่องอย่างว่าไม่ใช่ปัญหาใหญ่ จะเอาตอนไหนแค่ดีดนิ้วก็ได้แล้ว

“ลูกน้องเฮียบอกว่า เฮียอยากให้หนูใส่ชุดนี้ไปกินข้าว” เพราะไม่อยากให้ใครต้องมาตายเพราะเธอ ญดาเรศถึงได้กล้ำกลืนฝืนทนใส่เศษผ้านี้ออกมา

“ใช่”

“งั้นก็รีบไปกินข้าวกันเถอะค่ะ หนูจะได้เปลี่ยนชุดซะที”

จะให้ทำอะไรก็รีบ ๆ ทำเถอะ เธอไม่อยากอยู่ในชุดนี้นาน ญดาเรศไม่ชิน และเธอก็แอบเห็นลูกน้องของโกสินทร์มองเธอด้วยสายตาเป็นมันวาว แม้จะมองอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ แต่ญดาเรศก็รู้ว่าสายตาที่ผู้ชายพวกนี้มองเธอ เป็นสายตาแบบไหน ‘พวกหื่นกาม’

“ยังไม่ใช่ตอนนี้ เธอจะได้กินข้าวหลังจากทำงานให้ฉันเสร็จแล้ว” โกสินทร์ยกยิ้มปีศาจ เขาเห็นญดาเรศทำหน้าไม่เข้าใจ ดวงตาเธอสั่นระริกเผยความกลัวและไม่ไว้ใจออกมาอย่างไม่ปิดบัง

“งานอะไรคะ” ญดาเรศถามเสียงสั่น เธอกลัวสิ่งที่เขาจะให้เธอทำ ต้องไม่ใช่งานดี ๆ แน่

“เป็นงานง่าย ๆ แค่ไปยืนอยู่กลางเวทีให้ลูกค้าระดับสูงของฉันได้ชื่นชมและทำให้พวกนั้นจ่ายหนัก ๆ”

มันคืองานประมูลสินค้า (ผู้หญิง) โกสินทร์ไม่ได้จัดงานประมูลสินค้าแบบนี้บ่อยนักเพราะเขาหาสาวน้อยวัยแรกแย้มที่ยังบริสุทธิ์ไม่ค่อยได้ ไม่ใช่ว่าคนที่ผ่านการมีเซ็กซ์มาแล้วจะไร้ราคา แต่คนที่ยังซิงมันได้ราคาดีกว่า และต้องไม่ใช่แค่ซิง จะต้องน่าดึงดูด ภายนอกต้องสามารถปลุกเร้าเพศชายได้โดยที่ยืนอยู่เฉย ๆ

ทั้งหมดที่เขาต้องการมีอยู่ในตัวญดาเรศ ผู้หญิงคนนี้มีครบทุกอย่างโดยไม่ต้องพยายาม ไม่ต้องเสริมเติมแต่ง สินค้าที่คุณภาพขนาดนี้จะไม่รีบจัดงานประมูลได้ยังไง

“แล้วถ้าหนูไม่ทำ เฮียจะทำอะไรหนู”

“ฮึ” โกสินทร์แสยะยิ้มก่อนจะเค้นเสียงหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

“กล้ามาก กล้าที่จะท้าทายฉัน” โกสินทร์ถูกใจมาก ทั้งที่เวลานี้ญดาเรศควรจะกลัวหัวหด แต่ยังทำใจกล้าแบบบ้า ๆ เชิดหน้าถามเขาอย่างอวดดี

“หนูไม่ได้ท้าทาย หนูแค่อยากรู้ว่าถ้าหนูไม่ทำ จะมีใครเดือดร้อนเพราะหนูอีกไหม หรือเฮียจะจัดการกับหนูยังไง”

ญดาเรศรู้ตัวว่าไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรทั้งนั้นในถิ่นของโกสินทร์ แต่ชีวิตเป็นของเธอ ไม่ใช่ของเขา และอย่างน้อยเธอจะได้เห็นทางเลือกบ้าง ทางเลือกที่จะสูญเสียน้อยที่สุด

“ถ้าเธอไม่ยอมทำ ฉันก็จะเปลี่ยนเธอจากสินค้าสวยงาม ไปเป็นสินค้าในซ่อง บังคับให้เธออ้าขารับแขกทั้งวันทั้งคืน”

“แล้วถ้าหนูยอมทำ หลังจากเสร็จงานหนูต้องทำอะไรต่อคะ” คำตอบเมื่อครู่นี้ทำให้ญดาเรศน้ำลายแห้งผาก เธอกลัวว่าเขาจะทำจริง ๆ และเธอไม่อยากเป็นที่ระบายความใคร่ของใคร

“ก็ต้องทำตามความต้องการของลูกค้า ทุกอย่าง”

“ทุกอย่างนี่หมายถึง...”

“ใช่ เรื่องนั้นก็ด้วย นอนอ้าไง นี่เธอคิดว่าลูกค้าจะจ่ายเงินเป็นล้านเพื่อนั่งมองเธอเฉย ๆ งั้นเหรอ”

มันก็แค่ธุรกิจ และโกสินทร์ทำธุรกิจสีเทา บางครั้งก็สีดำแล้วแต่โอกาส แต่อะไรที่ได้เงินง่าย ได้เงินเร็ว โกสินทร์ก็ไม่ลังเลที่จะทำ และคนที่ทำธุรกิจแบบนี้ อย่าถามหาเรื่องความถูกต้อง ศีลธรรม หรือศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ทั้งหมดนั้นต้องโยนทิ้งไปตั้งแต่เลือกเดินในเส้นทางนี้