บทที่ 14 เล่นผัวเมีย

ร่างบางถูกช้อนตัวขึ้นโดยตัวต้นเหตุที่ทำให้ร่างนี้หมดสติไป โกสินทร์ต้องยอมอุ้มญดาเรศกลับไปยังห้องนอนของเขาเพราะไม่มีลูกน้องคนไหนกล้าทำ โซ่ก็ไม่ยอมช่วยแถมมันยังแอบมองและหัวเราะคิกคักตอนที่เห็นเขาอุ้มตัวภาระนี้ขึ้นจากพื้น

“รอเสร็จจากตรงนี้ก่อนเถอะ กูจะไปจัดการมึงไอ้โซ่”

โกสินทร์ต้องอุ้มญดาเรศขึ้นบันไดไปยังชั้นบนสุด ชั้นที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขาทั้งหมด และพึ่งรู้ว่าการอุ้มผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่หมดสติจะสามารถกินแรงเขาได้มากขนาดนี้

“ตัวเล็กนิดเดียว...”

อุ้มไปบ่นไปจนเดินเข้ามาถึงห้องนอน โกสินทร์วางตัวญดาเรศลงบนฟูกนอนแต่ไม่ได้ทะนุถนอมอะไรนัก แค่อุ้มมาก็ปวดหลังจะแย่ จะให้วางแบบเบามือก็จะสบายตัวเกินไป

“แต่นมใหญ่ฉิบหาย”

ที่พูดว่าตัวเล็กซึ่งญดาเรศก็ตัวเล็กจริง ๆ ความสูงของเธอเมื่อยืนเทียบกับเขาก็เหมือนหมากระเป๋ากับเสาไฟฟ้า สูงไม่มากแต่บางอย่างก็ใหญ่เกินตัว หน้าอกหน้าใจล่อผู้ได้ดีเหลือเกิน

“ฉันจะยอมให้เธอนอนอยู่บนเตียงของฉันสักครั้งก็แล้วกัน เห็นแก่ที่ฉันทำให้เธอตกใจ”

ก็แค่เสียงปืนลั่นแต่ตกใจจนสลบ คงคิดว่าตัวเองโดนยิงจริง ๆ แล้วมั้งถึงได้หลับเหมือนตายขนาดนี้

‘หรือว่าตายจริงวะ’

“ไม่น่า”

โกสินทร์สลัดความคิดที่เป็นไปไม่ได้ออกจากหัวเพราะเขาเห็นโซ่เช็กชีพจรของญดาเรศและมันก็ยืนยันว่าเธอยังมีลมหายใจ แค่ตกใจคงไม่ถึงกับตาย และต่อให้ตายจริง ๆ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องสนใจ

เมื่อคิดได้ดังนั้นโกสินทร์จึงตัดสินใจหันหลังให้กับร่างบางที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง แต่แล้ว...

“สักหน่อยแล้วกันเพื่อความแน่ใจ”

คนที่ตั้งใจจะเดินออกจากห้องนอนต้องเปลี่ยนใจและหมุนตัวกลับมามองคนที่ยังหลับสนิทอีกครั้ง ดวงตาคมทอดมองไปที่ใบหน้าซีดเผือดและไล่สายตามองต่ำลงมาที่ลำคอจนมาหยุดที่สองเต้าเต่งตึง

“นมใหญ่จนมองไม่ออกว่าหายใจอยู่ไหม”

หรือเป็นสายตาของโกสินทร์ที่พร่าเบลอเพราะโดนความขาวใหญ่กระแทกตา

“เอาหน้านาบก็ได้วะ”

เมื่อใช้ตามองที่หน้าอกแล้วมองไม่ออกว่ายังหายใจอยู่ไหม ตาเบลอเกินไป โกสินทร์ก็ต้องใช้วิธีอื่นเช็กลมหายใจแทน เขาตัดสินใจนั่งลงที่ขอบเตียงแล้วมองที่หน้าอกตูมตามนั้นอีกครั้งก่อนจะถอนหายใจออกมาก

“ฉันจะบอกไว้ก่อนเลยนะ เธออย่าได้คิดหลงตัวเอง ฉันไม่ได้อยากแตะต้องร่างกายของเธอเลย ฉันแค่ไม่อยากให้เธอรีบตายก่อนจะทำเงินให้ฉัน”

พูดเหมือนกับว่าญดาเรศจะได้ยิน แต่ก็จะถือว่าเขาได้บอกเธอไว้แล้ว เดี๋ยวถ้าบังเอิญตื่นขึ้นมาเห็นเขาเอาหน้านาบกับนมแล้วจะตกใจ แล้วมาเข้าใจผิดคิดว่าเขาจะลวนลาม เหอะ! คนอย่างโกสินทร์ไม่ต้องลวนลามผู้หญิง มีแต่ผู้หญิงจะเข้าหาเพราะอยากโดนเขาลวนลาม

ตึกตัก ตึกตัก

ใบหน้าด้านข้างของโกสินทร์แนบสนิทที่บริเวณเนินหน้าอกใหญ่ เขาได้ยินเสียงหัวใจเต้นในจังหวะสม่ำเสมอ

ตึกตัก ๆ ๆ ๆ

‘ทำไมจู่ ๆ ก็เต้นเร็วขึ้นวะ’

เสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะปกติในตอนแรก ทว่า ตอนนี้กลับเต้นเร็วขึ้น เต้นรัวอย่างกับคนที่กำลังตื่นเต้นไม่มีผิด และเสียงหัวใจที่เต้นกระหน่ำจนน่าสงสัยนี้ทำให้โกสินทร์ต้องขยับใบหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อหาสาเหตุ

“รู้สึกตัวแล้วสินะ”

มิน่าล่ะ เขาถึงได้ยินเสียงหัวใจของญดาเรศเต้นถี่ขนาดนั้น เธอคงเริ่มได้สติและพอลืมตาขึ้นมาเห็นเข้าเอาแก้มนาบอยู่เหนือหน้าอก

“ฮะ เฮียจะทำอะไรหนู” ญดาเรศถามอย่างกลัว ๆ เธอไม่กล้าขยับตัวเลยแม้แต่นิดเดียวเพราะไม่อยากให้หน้าอกของตัวเองชิดกับแก้มสากมากไปกว่านี้ ไม่กล้าที่จะหายใจแรง ๆ ด้วยซ้ำ

“ฟื้นมาก็ดี ฉันไม่ชอบเล่นของที่ตายแล้ว”

“ละ เล่นอะไรคะ” ถามออกไปแบบหวั่น ๆ หลุบตามองคนที่กำลังช้อนสายตาขึ้นมองเธอ ริมฝีปากที่เหยียดยิ้มแนบเนินอกของเธออยู่ก็ดูเจ้าเล่ห์นัก ทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขาญดาเรศไม่เคยไว้ใจเขาเลย ผู้ชายคนนี้อันตราย

“เล่นผัวเมียไง เธอบอกเองนี่ว่ามาเป็นเมียของฉัน และคำว่าเมียก็ต้องปรนนิบัติผัว”

“ฮะ เฮียอย่าแกล้งหนูสิคะ”

“ฉันไม่ได้แกล้ง”

แต่ก็แกล้งนั่นแหละ โกสินทร์ตั้งใจที่จะแกล้งจริง ๆ เขาอยากเอาคืนเด็กอวดดี และต้องคิดบัญชีที่เธอทำให้งานประมูลสินค้าของเขาต้องล่ม งานคืนนี้มีโอกาสได้เงินหลายล้าน แต่ทุกอย่างต้องพังเพราะญดาเรศ เพราะฉะนั้น เธอต้องรับผิดชอบให้คุ้มกับเงินที่ลอยหายไป

ฟอด โกสินทร์ฝังใบหน้าลงที่กลางหน้าอกอวบแล้วทำเสียงสูดดมกลิ่นจากอกเธอดัง ๆ

“หอมใช้ได้”

“เฮีย ขยับหน้าออกได้ไหมคะ หนูอึดอัด”

มันเรียกว่าอะไรก็ไม่รู้ จะบอกว่าอึดอัดก็อาจจะใช่ และมันมีมากกว่าอึดอัดแต่ญดาเรศอธิบายไม่ถูก สิ่งที่เขาทำ แค่ฝังหน้าอยู่ระหว่างสองเต้าของเธอแล้วทำเสียงดมเหมือนหน้าอกเธอหอมมาก ๆ แบบนั้น เขากำลังทำให้เธอหายใจไม่ถนัด ร่างกายเริ่มชา แต่หัวใจกลับกระหน่ำรัวกว่าเดิม ร่างกายมันสับสนไปหมด

“อย่าสั่ง”

“หนูเปล่านะคะ หนูไม่กล้าสั่งเฮียกอล์ฟหรอกค่ะ”

“เธอมันปากเก่งจริง ๆ”