บทที่ 45 เกราะป้องกันหัวใจ

“เฮียจะด่าอะไรหนูอีกละ อวดดี ปากดี เด็กดื้อ”

“เธอไม่กลัวฉันเลยใช่ไหม”

โกสินทร์เปลี่ยนจากกำมือเป็นยกแขนขึ้นกอดอกแทน ท่าทางของเขาในตอนนี้เหมือนผู้ใหญ่กำลังโต้เถียงกับเด็กโข่งไม่มีผิด ญดาเรศเชิดหน้าทำปากยู่ใส่ ดวงตากลมโตที่ยังมีคราบน้ำตาเปื้อนอยู่แต่ก็ยังกล้าจ้องตากับเขาอย่างไม่เกรงกลัว

“กลัวค่ะ แต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ