บทที่ 75 ฟ้องพ่อมึงสิ

“มึงรีบไสหัวไปนั่งโต๊ะมึงซะ ศิลา”

โกสินทร์ไม่สนใจสายตา ไม่สนใจข่าวอะไรทั้งนั้น เขาไม่ใช่นักแสดง ไม่ใช่ลูกคนใหญ่คนโต เขาไม่มีความจำเป็นต้องกลัวหรืออับอาย แต่ศิลาไม่ใช่ คนที่เป็นถึงลูกชายท่านนายกรัฐมนตรี แต่กลับสร้างแต่ชื่อเสียงแย่ ๆ คนเป็นพ่อต้องคอยตามล้างตามเช็ดให้ หึ ภูมิใจจริง ๆ

“เสียมารยาทไปไหม...