บทที่ 88 หนีหัวใจไม่พ้น

“ตอนที่มันอุ้มตัวเธอไป ตอนนั้นฉันแทบคลั่ง ฉันโกรธมาก และโกรธตัวเองที่ปล่อยให้เธอเดินตามแบบนั้น ถ้าตอนนั้นฉันฟังเธอ ถ้าตอนนั้นฉันหยุดเดิน ถ้าตอนนั้น...”

คำพูดของโกสินทร์เลือนหายเพราะริมฝีปากของเขาถูกปากอีกคนปิดเอาไว้ เธอกำลังจูบเขา เธอจูบเพื่อให้เขารู้ว่าเธอเข้าใจ เธอไม่อยากให้เขาต้องโทษตัวเองอีก เร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ