บทที่ 12 เบิ้ดคำสิเว้า

“มากกว่านี้ไม่ได้เหรอ” โฮสต์หนุ่มยังคงดูดกลีบปากหวานแนบเน้นในแบบที่ทำให้เธอหายใจหายคอไม่ทัน ต้องฉวยจังหวะเบี่ยงหน้าหนี ซุกซบลงไปบนแผงอกแน่น อารมณ์หวามไหวจนยากจะควบคุม ร่างกายที่ร้อนผ่าวเรียกร้องการเติมเต็ม

“แค่นี้ก็มากกว่าคนอื่นแล้ว” ตอนนี้แทบแยกไม่ออกว่าร่างกายของเธอหรือเขาร้อนรุ่มมากกว่ากัน

“ไหนๆ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ