บทที่ 23 ใจมันอ่อน

ตุ๊บ!

ไนล์โยนมารินลงบนเตียงอย่างไม่เบามือนัก

“โอ๊ย!! ยะ... ว๊าย!!” สมองไม่ทันได้ประมวลคำพูด ร่างบางก็ถูกพลิกให้นอนราบกับเตียง มารินสะดุ้งน้อยๆ อดตื่นเต้นกับการกระทำอันอุกอาจของเขาไม่ได้ ขนกายพากันลุกชัน เมื่อไนล์ถอดเสื้อยืดสีดำออกทางศีรษะแล้วโยนทิ้งข้างเตียงอย่างไม่สนใจไยดี

ไนล์ไม่พูดเยอะให้เจ็บคอ น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ