บทที่ 29 รอยยิ้ม

“ตุ่นไร้ขน? เหมือนเหรอวะ” ไฟท์เตอร์เท้ามือกับเตียงเป็นหลักให้ลุกขึ้นยืน ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงนั้น นึกสงสัย เหตุใดเพลินจึงเรียกเช่นนั้น ก้มมองส่วนกลางกายตัวเอง

“สภาพ” ณ จุดๆ นี้ ไม่เห็นต่างจากที่เพลินเรียก

ใบหน้าที่ปรากฏรอยฟกช้ำเผยรอยยิ้ม เมื่อนึกถึงความแสบของคนน้อง คนที่มาเป็นแฟนของเขากี่คนต่อก...