บทที่ 46 แบกความหวัง

“มาแล้ว” เห็นรถของลุงโจแต่ไกล เพลินก็ยิ้มกว้าง รอคอยฟังอาการของพี่ไฟท์เตอร์ ด้วยหวังว่าการไปหาหมอครั้งนี้จะทำให้คนพี่จำตนได้

“น้องเพลินมารอนานหรือยังลูก”

“เกือบชั่วโมงแล้วค่ะ”

“ป้าชวนให้ไปด้วยกันก็ไม่ไป”

“เภเพลินไปเดี๋ยวปังคุงก็ทำหน้ายักษ์ใส่ อ้าว” ทันทีที่ลุงโจกดล็อกรถ เพลินก็ทำหน้าต้องแปลกใจที่ไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ