บทที่ 61 สักขีพยาน

“บอกแล้วว่าเพลินขับได้” เพลินเปิดประตูลงจากรถที่ว่าที่พ่อสามีซื้อให้ เดินไปยังรถที่ขับตามเธอมาตลอดทางตั้งแต่คอนโดมิเนียมจนถึงหน้าคณะวิทยาศาสตร์ โน้มหน้าไปหาคนขับสุดหล่อที่เปิดกระจกรออยู่ก่อนแล้ว

“พี่รู้ว่าเพลินขับได้ แต่ก็เป็นห่วง” มือหนายื่นไปสัมผัสแก้มเนียน

“พี่ไฟท์ก็ต้องขับรถดีๆ มีสติตลอดเวลา ถ้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ